2014 FIFA WORLD CUP BRAZIL ... ( Finals ) (14-7-2014) Germany 1-0 Argentina ( 113' Mario Goetze )

Monday, September 1, 2014

အာဆီယံ - တ႐ုတ္ လွယဥ္ေက်းမယ္ ၿပိဳင္ပဲြတြင္ သရဖူ ဆြတ္ခူးခဲ့ေသာ ျမန္မာအလွမယ္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သုိ႔ ျပန္လည္ေရာက္ရွိ


ရန္ကုန္ ၊ ၁-၉-၂၀၁၄

တ႐ုတ္ျပည္သူ႔ သမၼတႏုိင္ငံ ၊ တာလန္ၿမိဳ႕ တြင္ (၁၀) ႀကိမ္ေျမာက္ အာဆီယံ - တ႐ုတ္ လွယဥ္ေက်းမယ္ ၿပိဳင္ပဲြတြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံ ကုိယ္စားျပဳ အျဖစ္ သြားေရာက္ ယွဥ္ၿပိဳင္ ခဲ့ေသာ ျမန္မာ အလွမယ္ ႏွစ္ဦးတြင္ အိျႏၵာသီရိကုိ သည္ 10th China Asean Image Pageant Winner ၿပိဳင္ပဲြ၏ အဓိက သရဖူ ဆုႀကီးအား ဆြတ္ခူး ရရွိကာ ယမန္ေန႔ ညပုိင္းတြင္ ေလေၾကာင္း ခရီးျဖင့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ သုိ႔ ျပန္လည္ ေရာက္ရွိ ခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။

အဆုိပါ ၿပိဳင္ပဲြကုိ ၾသဂုတ္လ ၂၉ ရက္တြင္ က်င္းပခဲ့ၿပီး ႏုိင္ငံေပါင္း ၁၁ ႏုိင္ငံမွ အလွမယ္ ၂၀ ေက်ာ္ ၀င္ေရာက္ ယွဥ္ၿပိဳင္ ခဲ့ၾကရာ ျမန္မာႏုိင္ငံ အေနျဖင့္ ယဥ္ေက်းမႈ ၀န္ႀကီးဌာန ၏ စီမံ ေဆာင္ရြက္မႈျဖင့္ အလွမယ္ ႏွစ္ဦး ၀င္ေရာက္ ယွဥ္ၿပိဳင္ ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

ၿပိဳင္ပဲြတြင္ အားကစား ၀တ္စံု ၊ ႐ုိးရာ ယဥ္ေက်းမႈ ၀တ္စံု ၊ ညေနခင္း ပဲြတက္ ၀တ္စံု ၊ ႏုိင္ငံအလိုက္ ႐ုိးရာဓေလ့မ်ား ယွဥ္ၿပိဳင္ ရေၾကာင္း သိရသည္။

ထုိ ၿပိဳင္ပဲြတြင္ ျမန္မာ အလွမယ္ အိျႏၵာသီရိကုိ က ဆီမီးခြက္ အကျဖင့္ ကျပ ယွဥ္ၿပိဳင္ကာ ၿပိဳင္ပဲြ၏ အဓိက သရဖူဆုႀကီး ျဖစ္ေသာ 10th China Asean Image Pageant Winner ဆုအား ဆြတ္ခူး ရရွိခဲ့သည္။ ဒုတိယ အလွမယ္ ေခ်ာစုလင္းျဖဴသန္႔ က သၾကၤန္ယိမ္း အကျဖင့္ ကျပ ယွဥ္ၿပိဳင္ကာ International Freeinship Award ဆုအား ဆြတ္ခူး ႏုိင္ခဲ့ေၾကာင္း Myanmar Tourism Service Co., Ltd မွ တာ၀န္ရွိသူ တစ္ဦး၏ ေျပာၾကားခ်က္ အရ သိရသည္။

အလွမယ္ အိျႏၵာသီရိကုိ ႏွင့္ ေခ်ာစုလင္းျဖဴသန္႔ တုိ႔သည္ (၂၇) ႀကိမ္ေျမာက္ အေရွ႕ေတာင္ အာရွ အားကစား ၿပိဳင္ပဲြ တြင္ Miss 27th Sea Game Myanmar ဆုႏွင့္ 1st Runner Up ဆုရရွိ ခဲ့သူမ်ား ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

အဆုိပါ ၿပိဳင္ပဲြကုိ ျမန္မာႏုိင္ငံ မွ သံုးႀကိမ္ေျမာက္ ၀င္ေရာက္ ယွဥ္ၿပိဳင္ ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း လည္း သိရွိရသည္။ 

( ေမာင္မ်ဳိး- ဧရာ၀တီ )

#Themyawadydaily

ေပါင္းဆန္၏ က်န္းမာေရး ႏွင့္ အာဟာရ ဆုိင္ရာ တန္ဖုိးမ်ား အသိေပး မိတ္ဆက္



ရန္ကုန္ ၊ ၁-၉-၂၀၁၄

ျမန္မာ့ေပါင္းဆန္ မိတ္ဆက္ပြဲ ႏွင့္ ေပါင္းဆန္၏ အာဟာရ တန္ဖိုးမ်ား၊ က်န္းမာေရး ဆိုင္ရာ တန္ဖိုးမ်ား ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ အသိေပး ရွင္းလင္း တင္ျပျခင္း အခမ္းအနားကို ယမန္ေန႔ က UMFCCI ခန္းမ၌ က်င္းပခဲ့သည္။

အခမ္းအနား တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဆန္စပါး အသင္းမွ အေထြေထြ အတြင္းေရးမွဴး ဦးရဲမင္းေအာင္ က ျပည္တြင္းမွ ေပါင္းဆန္ ကို ႐ုရွားႏွင့္ ဥေရာပ ေစ်းကြက္မ်ားသို႔ တင္ပို႔ေနၿပီး ႏိုင္ငံတကာ မွလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံရွိ ေပါင္းဆန္ မ်ားကို ၀ယ္ယူရန္ စိတ္၀င္စား ေနေၾကာင္း ၊ လက္ရွိတြင္ ေပါင္းဆန္ ထုတ္လုပ္သည့္ စက္မ်ား အသင့္ အေနအထား မျဖစ္ေသး ျခင္းေၾကာင့္ မွာယူသေလာက္ တင္ပို႔ႏိုင္ရန္ မျဖစ္ႏိုင္ ေသးေၾကာင္း ေျပာၾကား ခဲ့သည္။

ေပါင္းဆန္ ဆိုသည္မွာ စပါးကို မႀကိတ္ခြဲမီ သန္႔စင္ျခင္း၊ ေရစိမ္ျခင္း၊ ေရေႏြးေငြ႕ျဖင့္ ေပါင္းျခင္း တို႔ ျပဳလုပ္ၿပီး သန္႔ရွင္း သန္႔စင္ ေနသည့္ ေပါင္းၿပီးစပါး မ်ားကို စနစ္တက် ႀကိတ္ခြဲကာ အဆင့္ဆင့္ သန္႔စင္ျခင္း၊ ဆန္ခါ တင္ျခင္း၊ ေရြးခ်ယ္ျခင္းမ်ား ေဆာင္ရြက္ ထားေသာ အဆင့္ျမင့္ ဆန္ျဖစ္သည္။ အဆီဓာတ္ ပါဝင္မႈ နည္းကာ ဗီတာမင္ေအ၊ ဗီတာမင္ဘီ၊ ဗီတာမင္ဒီ ႏွင့္ ဗီတာမင္အီး ဓာတ္မ်ား အခ်ဳိးက် မွ်တစြာ အဓိက ပါဝင္လ်က္ ရွိၿပီး သာမန္ ႐ိုး႐ိုးဆန္ထက္ ဗီတာမင္ ဓာတ္မ်ား ပိုမို ပါဝင္ ေနေၾကာင္း၊ ေပါင္းဆန္သည္ ဆန္ျဖဴ အမ်ဳိးအစား ျဖစ္၍ မိနစ္ အနည္းငယ္ အတြင္း ခ်က္ႏိုင္သည့္ ဆန္အျဖစ္ ျပဳလုပ္ထား ကာ မိနစ္ ၂ဝ မွ ၃ဝ အတြင္း ခ်က္ျပဳတ္ ႏိုင္ေၾကာင္း၊ ေပါင္းဆန္ကို စားသုံးျခင္းျဖင့္ ခႏၶာကိုယ္ အတြင္းရွိ ဆီးခ်ဳိေရာဂါ တိုက္ဖ်က္သည့္ အင္ဆူလင္ ဓာတ္မ်ားသည္ ေသြးလည္ပတ္မႈ တြင္ရွိေသာ ေသြး အခ်ဳိဓာတ္ကို တိုက္ဖ်က္ သျဖင့္ ေသြးအခ်ဳိဓာတ္ သတ္မွတ္မႈ အဆင့္ ပုံမွန္ ရွိေနႏိုင္ ျခင္းေၾကာင့္ က်န္းမာေရး အတြက္ စားသုံး သင့္ေသာ ဆန္တစ္မ်ဳိး ျဖစ္ေၾကာင္း သိရွိရသည္။

မုိးေအာင္

#Themyawadydaily

သက္တမ္းလြန္ယာဥ္ မ်ား၏ မွတ္ပံုတင္ခ ႏွင့္ ႏွစ္လဲဒဏ္ေၾကး မ်ားကုိ ၅၀ ရာခုိင္ႏႈန္း ေကာက္ခံသြားမည္


ရန္ကုန္ ၊ ၁-၉-၂၀၁၄

''၂က'' ယာဥ္မ်ားကုိ ယာဥ္အုိ ယာဥ္ေဟာင္း လက္ခံခ်ိန္တြင္ သက္တမ္းလြန္ ယာဥ္မ်ား မွတ္ပံုတင္ခ ႏွင့္ ႏွစ္လဲ ဒဏ္ေၾကး မ်ားကို စက္တင္ဘာလ မွစတင္၍ ယခင္ ၁ဝဝ ရာခုိင္ႏႈန္း ေကာက္ခံ ေနရာမွ ၅ဝ ရာခိုင္ႏႈန္းသာ ေကာက္ခံ သြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ကုန္းလမ္း ပို႔ေဆာင္ေရး ၫႊန္ၾကားမႈ ဦးစီးဌာနမွ တာဝန္ရိွ သူတစ္ဦးက ေျပာၾကားသည္။

ယခု အခ်ိန္တြင္ ျပင္ပ၌ ''၂က'' အပ္ယာဥ္မွာ ေငြက်ပ္ ၆၂ သိန္းမွ ၆၃ သိန္း အထိ ရိွေနၿပီး မွတ္ပံုတင္ခ ႏွင့္ ႏွစ္လဲ ဒဏ္ေၾကး မ်ားကို ယခုကဲ့သုိ႔ အတိအက် ထုတ္ျပန္ လိုက္ေသာေၾကာင့္ စလစ္ေစ်းႏႈန္း ျမင့္တက္ လာႏုိင္ေၾကာင္း ကား ဝယ္ - ေရာင္း မ်ားက ခန္႔မွန္း ေနၾကသည္။ ယာဥ္အုိ ယာဥ္ေဟာင္း စနစ္ျဖင့္ လက္ခံမည့္ ''၂က'' ယာဥ္မ်ားကုိ ေအာက္တိုဘာ ၆ ရက္တြင္ လက္ခံမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ကုန္းလမ္း ပုိ႔ေဆာင္ေရး ၫႊန္ၾကားမႈ ဦးစီးဌာနမွ သိရသည္။

''၁က'' အကၡရာယာဥ္ လက္ခံခ်ိန္ ႏွင့္ စက္မႈဇုန္ ယာဥ္မ်ား စတင္ လက္ခံၿပီး ေျခာက္လ အၾကာတြင္ ''၂က'' အကၡရာယာဥ္ မ်ားကုိ လက္ခံျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။ ''၁က'' ယာဥ္မ်ား အအပ္ခံၿပီး သံုးလ အၾကာတြင္ စက္မႈဇုန္ထုတ္ ယာဥ္မ်ားကုိ ရထား ပုိ႔ေဆာင္ေရး ဝန္ႀကီးဌာနမွ ၾကားျဖတ္ အစီအစဥ္ျဖင့္ အပ္ႏွံခြင့္ျပဳ ခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။

ဧၿပီ ၄ ရက္မွ စတင္ လက္ခံခဲ့သည့္ ႏွစ္ ၂ဝ ေက်ာ္ သက္တမ္းရိွ ''၁က'' အကၡရာယာဥ္ အစီးေရ သံုးေသာင္းေက်ာ္ အနက္ ႏွစ္ေသာင္းေက်ာ္ မွာ ဌာနသို႔ အပ္ၿပီး ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ထပ္မံ အပ္ႏွံရန္ အနည္းငယ္သာ က်န္ရိွ ႏုိင္ေတာ့ေၾကာင္း ကုန္းလမ္း ပုိ႔ေဆာင္ေရး ၫႊန္ၾကားမႈ ဦးစီးဌာန မွ ခန္႔မွန္း ထားေၾကာင္း သိရွိရသည္။ (၄၄၃)

#Themyawadydaily

ဘ၀က ေပးေသာဆု


ဘ၀က ေပးေသာဆု

မဒါေလး

နံနက္ခင္း အလင္းေရာင္ ႏွင့္အၿပိဳင္ အေျပးသြား ေနေသာ စက္ဘီး တစ္စီး။ ထို စက္ဘီး၏ ေနာက္မွာ ကေလးငယ္ တစ္ဦးက တိတ္ဆိတ္စြာ လုိက္ပါလ်က္။ အေလာတႀကီး နင္းသြားေသာ စက္ဘီးထက္မွ ေတာက္ပေသာ မ်က္လံုးမ်ားက ေရွ႕သို႔ တစိုက္ မတ္မတ္ ၾကည့္လ်က္။ အားအင္ အျပည့္ႏွင့္ သဏၭာန္ တစ္ခုမွာ ေပၚလြင္ ေနသည္။ နံနက္ခင္း ေနမင္း၏ စူးရွ ေတာက္ပျခင္း ႏွင့္အတူ စက္ဘီး၏ ေရွ႕၌ ခ်ိတ္ထားေသာ ျခင္းႏွစ္ျခင္း ထဲတြင္ ငါးႏွင့္ ဟင္းရြက္အစံု မ်ားထည့္ကာ ခပ္သြက္သြက္ နင္းလာေသာ စက္ဘီး တစ္စီး။ အျပန္တြင္ အသြားက လို ေနာက္မွ ကေလး မပါေတာ့။

သူ႔အမည္က ဦးေကာင္းၿမိန္။ အမည္ရင္း ကိုေတာ့ ေသခ်ာ မသိပါ။ သူ႕အလုပ္က ေရခဲေခ်ာင္း ေရာင္းျခင္း ႏွင့္ မုန္႔ဟင္းခါး ေရာင္းျခင္းပင္။ သူလုပ္ေသာ အလုပ္လိုပင္ သူ႔ဘဝ ကလည္း အပူ တစ္ဖက္ အေအး တစ္ဖက္ အစြန္း ထားလ်က္ အလယ္တြင္ ရပ္ကာ မွ်တေအာင္ ႀကိဳးစား ေနရရွာသူ။ မုန္႔ဟင္းခါး ကို တြန္းလွည္း ႏွင့္ ရပ္ကြက္ထဲ လွည့္ကာ ေရာင္းသည္။ ညေန ေလးနာရီ ခန္႔တြင္ စထြက္ၿပီး ည ခုနစ္နာရီ ခန္႔ဆိုလွ်င္ သိမ္းသည္။ ေစတနာ ပါေသာ သူ႔ မုန္႔ဟင္းခါးမွာ တန္ဖိုးလည္း မမ်ားလွ သျဖင့္ အေရာင္း သြက္သည္။ မုန္႔ဟင္းခါး ဆိုင္ကို ေကာင္းၿမိန္ ဟု ေပးထား သျဖင့္ ကြၽန္မက ထိုအမည္ကို အစြဲျပဳကာ ဦးေကာင္းၿမိန္ ဟု ေခၚျဖစ္ သြားသည္။ သည္လိုႏွင့္ တစ္ရပ္ကြက္လံုး ဦးေကာင္ၿမိန္ ျဖစ္သြားသည္။

နံနက္ပိုင္းတြင္ ေစ်းသြား ေပးရေသာ အလုပ္ကို ဦးေကာင္းၿမိန္ က တာဝန္ယူၿပီး သူ၏ ခ်စ္ဇနီး ကေတာ့ အိမ္တြင္ ခ်က္ျပဳတ္ ေပးျခင္း တာဝန္ ကို ယူသည္။ ညေန ေလးနာရီ ဆိုလွ်င္ ေမာင္ႏွံစံု တစ္ေယာက္ တစ္ေနရာ လက္တြန္းလွည္း တစ္ခုစီျဖင့္ မုန္႔ဟင္းခါး အေရာင္း ထြက္သည္။ ေန႔လယ္ဘက္ တြင္ ဦးေကာင္းၿမိန္ က ေရခဲေခ်ာင္း ေရာင္းထြက္ ေသးသည္။ သူတို႔ တြင္ သမီး ႏွင့္သား ႏွစ္ဦးတည္း ရွိသည္။ သမီးမွာ ကြၽန္မႏွင့္ စသိခ်ိန္တြင္ ဆယ္တန္း ေအာင္ထား သည္။ သားငယ္ ေလးမွာေတာ့ ဆြံ႕အ နားမၾကား ေသာ ကေလး ျဖစ္ေနသည္။ နံနက္ ေစ်းအသြားတြင္ ေခၚသြားၿပီး ဆြံ႕အ နားမၾကား ေက်ာင္းသို႔ ပို႔ခဲ့သည္။ ညေနတြင္ သြားႀကိဳ ရသည္။ နားမၾကား သျဖင့္ စကား မေျပာတတ္ ျခင္းသာ ျဖစ္ၿပီး က်န္တာ လူေကာင္း အတုိင္းပင္။ သမီးႀကီးမွာ ဆယ္တန္းတြင္ ဂုဏ္ထူး တစ္ဘာသာ ပါသျဖင့္ နည္းပညာ တကၠသိုလ္ တက္ရန္ ေရြးခ်ယ္ လိုက္သည္။

ထိုအခ်ိန္မွ စ၍ ဦးေကာင္းၿမိန္ အလုပ္ ႏွစ္ဆတိုး ႀကိဳးစား လုပ္ရ ေတာ့သည္။ နည္းပညာ တကၠသိုလ္ တက္ရန္ ပထမဆံုး ဆိုင္ကယ္ လိုသည္။ ယေန႔ အခ်ိန္အခါ တြင္ စက္ဘီးျဖင့္ သြားၾကသူ အနည္းငယ္ ရွိေသာ္လည္း ထို တကၠသိုလ္တြင္ တက္သူ မရွိသေလာက္ ရွားသည္။ သို႔အတြက္ တစ္ဦးတည္း ေသာ သမီးေလးကို မ်က္ႏွာ မငယ္ေစရန္ ဆိုင္ကယ္ ဝယ္ေရး ႀကိဳးစား ရေတာ့သည္။ တစ္ခါတစ္ရံ သားသမီးမ်ား အတြက္ သူ၏ ခံစားခ်က္ မ်ားကို ကြၽန္မအား ေျပာျပေလ့ ရွိသည္။ သူ၏ မ်က္ဝန္း တို႔သည္ အေရာင္ ေတာက္လ်က္ အနာဂတ္ အတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ မ်ား ျပည့္ေနသည္။ တစ္ေန႔ မုန္႔ဟင္းခါးဆုိင္ မထြက္ဘဲ ေပ်ာက္ သြားသည္။ ေန႔စဥ္ အားေပးေနက် ျဖစ္သည့္ အတြက္ အခ်ိန္က် ပါက လူတို႔ အက်င့္အတုိင္း တစ္ခုခု လိုေနသည္ဟု ထင္မိသည္။ မလာေသး ဘူးလား ေမွ်ာ္မိသည္။

သည္လိုႏွင့္ ေန႔ရက္ မ်ားကို ေက်ာ္ျဖတ္ရင္း လသို႔ပင္ ကူးခဲ့ၿပီ။ သူ႔သမီးေလး ႏွင့္ ေတြ႕လို႔ ေမးၾကည့္ေတာ့ မံုရြာသို႔ သြားကာ ေရခဲေခ်ာင္း သြားေရာင္း သည္တဲ့။ ေရခဲေခ်ာင္း ေရာင္းတာ တစ္ေန႔ ေငြက်ပ္ သံုးေလးေသာင္း ျမတ္သည္ဟု ေျပာေတာ့ ကြၽန္မပင္ အံ့ၾသခဲ့ ရသည္။ မံုရြာတြင္ အေဆာင္ ခန္းေလး ငွားေနၿပီး ေရခဲေခ်ာင္း ေရာင္းသည္တဲ့။ မၾကာပါ သံုးေလး လေလာက္ ေနေတာ့ ျပန္ေရာက္ လာသည္။ မုန္႔ဟင္းခါး ဆိုင္ေလး ျပန္ထြက္ ပါၿပီ။ ကြၽန္မ ေမးၾကည့္ေတာ့ သမီးေလး ေက်ာင္းတက္ဖို႔ ဆိုင္ကယ္ ဖိုးေရာ ေက်ာင္းစရိတ္ ပါရခဲ့ၿပီတဲ့။

သူတို႔ ေနေသာ ေနရာမွာ ေဒါနဘြား ကားဝင္း ထဲရွိ တိုက္ခန္းေလး တြင္ ျဖစ္သည္။ မိသားစု ေလးဦးတည္း ရွိရာ အလုပ္ ႀကိဳးစားေသာ အေဖ ႏွင့္ အေမ၊ စာႀကိဳးစား ေသာသမီး၊ စကား မေျပာတတ္ ေပမယ့္ ခ်စ္စရာ ေကာင္းေသာ သားငယ္ တုိ႔ျဖင့္ ဘဝက အတန္အသင့္ ျပည့္စံုသည္။

ဦးေကာင္းၿမိန္ မွာ ရပ္ကြက္ ဆြမ္းေလာင္း အသင္းတြင္ လည္း ဦးေဆာင္ ပါဝင္ကာ လျပည့္ လကြယ္ မ်ားတြင္ ဆြမ္းေလာင္း လွဴလ်က္ ရွိသည္။ သူတြင္မက သူ၏ ပတ္ဝန္းက်င္ ရွိ လူမ်ားကိုလည္း ဒါနမ်ဳိးေစ့ ျဖန္႔ေဝလ်က္ ဆြမ္းေလာင္း လိုလွ်င္ မိမိကိုယ္တိုင္ ခ်က္ျပဳတ္လ်က္ ေလာင္းလွဴ ေစသည္။ အလုပ္တစ္ဖက္ မအားလပ္သည့္ ၾကားမွ ဆြမ္းေလာင္းလွဴ ၾကလိုသူမ်ား အတြက္ တစ္ဖက္ တစ္လမ္းမွ ကူညီ ေပးျခင္း ျဖစ္ရာ အားလံုးက ေက်းဇူး တင္လ်က္ ရွိသည္။ သူ၏ ဇနီးသည္မွာ လည္း အလုပ္ ႀကိဳးစားလ်က္ ေအးေအး ေဆးေဆးပင္ ေနတတ္သူ ျဖစ္သည္။ ဇနီးေမာင္ႏွံ ႏွစ္ေယာက္ ရသမွ်ကို သမီးႏွင့္ သားအတြက္သာ ျခစ္ျခဳတ္စု ၾကသည္။

သားငယ္ မွာလည္း စာေရာ စကားပါ အတန္အသင့္ ေျပာတတ္၊ ေရးတတ္ ေနၿပီ ျဖစ္သည္။ သူေျပာေသာ လက္ဟန္ ေျခဟန္ မ်ားႏွင့္ မ်က္ႏွာ အမူအရာ မ်ားကို ၾကည့္ၿပီး ပံုေဖာ္ကာ သူ႔အႀကိဳက္ လုပ္ေပးၾက ရသည္ကိုက သူတုိ႔ မိသားစု အတြက္ အပန္းေျဖ စရာ အလား ထင္မိသည္။ သမီးျဖစ္သူ မွာလည္း နည္းပညာ တကၠသိုလ္တြင္ ႀကိဳးစား ပညာ သင္ၾကားလ်က္ ရွိသည္။ သို႔ေသာ္ ကံမေကာင္းရွာ ပါဟုပင္ ေျပာရမည္ ထင္သည္။ ဘီအီးအထိ ဆက္လက္ ပညာသင္ခြင့္ မရဘဲ ရပ္နား လိုက္ရသည္။ သုိ႔ေသာ္ မိဘမ်ားမွာ စိတ္ပ်က္ မသြားပါ။ အေကာင္းဆံုးကို စဥ္းစားရင္း သူနာျပဳ ဒီပလိုမာ သင္တန္းကို ဆက္လက္ သင္ယူ ေစသည္။ သည္ ပညာကေတာ့ သူတို႔သမီး ဘဝေရွ႕ေရး အတြက္ အဆင္ေျပ မည္ဟု သူတုိ႔ ယံုၾကည္ ထားၾကသည္။

ကြၽန္မႏွင့္ ေတြ႕တုိင္း ဦးေကာင္းၿမိန္ က သူ႔သမီး ေက်ာင္းၿပီးမည့္ ႏွစ္ကို ေျပာျပ တတ္သည္။ ''ႏွစ္ႏွစ္ေတာ့ က်န္ေသးတယ္။ တစ္ႏွစ္ပဲ က်န္ေတာ့တယ္'' စသည္ျဖင့္ ေျပာျပ တတ္ေသာ သူ႔မ်က္လံုး မ်ားမွာေတာ့ အေရာင္ တဖိတ္ဖိတ္ ေတာက္လ်က္။ မိဘေမတၱာ ဟူသည္ ဒါကိုပင္ ေခၚတာ ျဖစ္မည္။ သူ႕တြင္ ပင္ပန္းျခင္း အလ်ဥ္းမရွိ။ ညည္းညဴမႈ မရွိ ေရွ႕သို႔သာ ခ်ီလ်က္ အေကာင္းဆံုး လုပ္ရန္ သူ စဥ္းစားလ်က္။ သူ၏ မိသားစုကိုပင္ သူ႔ဘဝက ေပးေသာဆု အျဖစ္ လက္ခံလ်က္ အေပ်ာ္ႀကီး ေပ်ာ္ေနသည္။ မီးဖိုအထက္ ပြက္ပြက္ဆူ ေနေသာ သူ၏ မုန္႔ဟင္းခါးအိုး မွ အပူခိုး၊ အပူေငြ႕မ်ား ထြက္ေန ေသာ္လည္း သူ႔သဏၭန္မွာ ေအးခ်မ္း လြန္းလွ ေပသည္။

#Yadanarpondaily
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

တင္ၿပီးသမွ် သတင္းမ်ား

 

Follow on Twitter

Networkblog

FB Like page