2014 FIFA WORLD CUP BRAZIL ... ( Finals ) (14-7-2014) Germany 1-0 Argentina ( 113' Mario Goetze )

Monday, January 26, 2015

သစ္သီးမ်ား တင္ပုိ႔ေရာင္းခ်ရာတြင္ သစ္သားေသတၱာမ်ားကုိ အားထား အသံုးျပဳေနသေရြ႕ သစ္ေတာ ျပဳန္းတီးမႈ ျဖစ္ေပၚႏုိင္



ေတာင္ႀကီး ၊ ၂၆-၁-၂၀၁၅

ရွမ္းျပည္နယ္မွ ထြက္ရိွသည့္ သရက္သီး၊ လိေမၼာ္သီး၊ ေထာပတ္သီး ႏွင့္ ခရမ္းခ်ဥ္သီး ေျမာက္ျမားစြာကုိ ထည့္သြင္း တင္ပုိ႔ရန္ အတြက္ သစ္သား ေသတၱာခြံကုိ အဓိက အားထား၍ ဝယ္ယူ အသုံးျပဳ ေနသေရြ႕ ပတ္ဝန္းက်င္ရိွ သစ္ေတာမ်ား ျပဳန္းတီးမႈ ဆက္လက္ ျဖစ္ေပၚ ေနမည္ဟု သဘာဝ ပတ္၀န္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရး ေစာင့္ၾကည့္ ေလ့လာသူ တစ္ဦးထံမွ သိရသည္။

အဆုိပါ သစ္မာသား အစုံျဖင့္ ျပဳလုပ္ထားေသာ ပိႆာခ်ိန္ ၂ဝ ခန္႔ဆံ့သည့္ ေသတၱာ တစ္လုံးလွ်င္ ေပါက္ေစ်း ေငြက်ပ္ ၉ဝဝ မွ ၁ဝဝဝ ရိွကာ သရက္သီး ရာသီကာလ ျဖစ္သည့္ ေမလမွ စက္တင္ဘာလ ငါးလအတြင္း မူဆယ္၊ ရန္ကုန္ႏွင့္ မႏၲေလးသုိ႔ တစ္ရက္လွ်င္ ေသတၱာေပါင္း ၉ဝဝဝ ခန္႔ တင္ပုိ႔ေၾကာင္း၊ အဆုိပါ ေသတၱာ တစ္လုံး၌ သစ္စုံႏွစ္ငါးမူးႏွင့္ ႏွစ္တစ္ ၃၄ ဒသမ ၈ ေပ အသုံးျပဳ ထားသျဖင့္ သစ္တန္ေပါင္း ၄၇ တန္ခြဲႏွင့္ ေညာင္ေရႊ၊ ေအာင္ပန္း ၿမိဳ႕မ်ားမွ တစ္ႏွစ္လွ်င္ ခရမ္းခ်ဥ္သီး အေရာင္းအဝယ္ လုပ္သည့္ ရွစ္လတာ ကာလအတြင္း ေန႔စဥ္ ေသတၱာေပါင္း ၇၈ဝဝ ခန္႔ တင္ပုိ႔ သျဖင့္ သစ္တန္ေပါင္း ၄၁ တန္ခန္႔ အသုံးျပဳ ရေၾကာင္း သိရသည္။

အဆုိပါ ေသတၱာ ျပဳလုပ္သည့္ သစ္သားမ်ား အတြက္ ၿမိဳ႕နယ္ရိွ ျပန္စိတ္ခြဲ သစ္စက္မ်ားမွ မလုံေလာက္ သျဖင့္ ၿမိဳ႕ႏွင့္ နီးစပ္ရာ ေက်းရြာမ်ား ၏ ပတ္ဝန္းက်င္ရိွ ေညာင္ပင္ႀကီး မ်ား၊ ေညာင္ပိႏၷဲ၊ ေညာင္ၾကတ္၊ သရက္၊ လက္ပံ၊ သစ္ပုတ္စသည့္ သစ္ပင္ႀကီး မ်ားမွာ ေသတၱာ ျပဳလုပ္ရန္ လက္ဆြဲလႊ မ်ားျဖင့္ ပိုင္းျဖတ္ျခင္း ခံရသျဖင့္ သစ္ပင္ သစ္ေတာမ်ား တျဖည္းျဖည္း ကြယ္ေပ်ာက္ ျပဳန္းတီး လာမည္ကုိ စုိးရိမ္ဖြယ္ ျမင္ေတြ႕ ေနရေၾကာင္း သိရသည္။

''ဒီဘက္ေခတ္ ႀကီးမွာ ေသတၱာခြံနဲ႔ ေစ်းကြက္တင္ပုိ႔ ေနရတာဟာ ေက်ာက္ေခတ္ကုိ ျပန္သြား ရသလုိ ျဖစ္ေနပါတယ္။ အခ်ဳိ႕ တိုင္းျပည္ေတြမွာ လႊစာမႈန္႔ေတာင္ တန္ဖုိးရိွတ့ဲ အရာပါ။ အဲဒီ အခက္အခဲကုိ ေျဖရွင္းဖုိ႔ အတြက္ကေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေဒသမွာ အစားထိုး ထုတ္ပိုးခြံ စက္႐ုံ တည္ေထာင္ ႏိုင္ေအာင္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႀကိဳးစား ရမွာပါ။ ယမန္ႏွစ္ တ႐ုတ္ျပည္က (15-Kg) ကုိးပိႆာဆ့ံ ပလတ္စတစ္ျခင္း တစ္လုံးကုိ တ႐ုတ္ယြမ္ ၇ ဒသမ ၄ ယြမ္၊ ျမန္မာ ေငြ ၁၁၈၄ က်ပ္ ဝယ္ၿပီး သုံးခ့ဲရတယ္။ သယ္ယူ ပုိ႔ေဆာင္စရိတ္ နဲ႔ဆို ေငြက်ပ္ ၁၅ဝဝ ေလာက္ ကုန္က်တယ္။ စားသုံးသူက အေရာင္စုံ ပလတ္စတစ္ျခင္း  နဲ႔ အေရာင္းအဝယ္ လုပ္တာကုိ ပုိမုိ ႏွစ္သက္ၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျပည္တြင္းမွာ ထုတ္လုပ္ႏိုင္ရင္ ပုိေကာင္း မွာပါ ''ဟု ေတာင္ႀကီးရိွ သရက္ႏွင့္ ခရမ္းခ်ဥ္သီး စိုက္ပ်ဳိး ထုတ္လုပ္သူ တစ္ဦးက ေျပာျပ၍ သိရသည္။(၁၇၅)

#Yadanarpondaily
#ရတနာပံုေန႔စဥ္

ေရႊရည္စိမ္


ေရႊရည္စိမ္

မဒါေလး

တဆတ္ဆတ္ တုန္ေနေသာ လက္အစံုျဖင့္ လည္ပင္းကို စမ္းလိုက္ မိသည္။ တလွပ္လွပ္ ခုန္ေနေသာ ရင္အစံုက အေဝးကို ေျပးထြက္ ေတာ့မည့္ႏွယ္ လူက ေမာပန္း ေနသည္။ တုန္ရီ ေနေသာလက္၊ မ်က္ရည္ဝဲ ေနေသာ မ်က္ဝန္းမ်ားျဖင့္ မွန္ေရွ႕ တည့္တည့္ ရပ္ၿပီး မိမိကိုယ္ကို ၾကည့္ေနသည့္ ခဏ လည္ပင္းမွ တလက္လက္ျဖင့္ ရွိေနေသာ အရာက ဟိုး အတိတ္ဆီ က ဝမ္းနည္းမႈ အေပါင္းကို ျပန္ယူေဆာင္ လာခဲ့သည္။

မေလး တစ္ေယာက္ အလုပ္သြားရန္ ျပင္ဆင္ေနသည့္ အခ်ိန္တြင္ ျဖစ္သည္။ ကုမၸဏီ တစ္ခုတြင္ စာေရးမ အျဖစ္ ဝင္ေရာက္ လုပ္ကိုင္ ေနေသာ္လည္း လုပ္ခလစာသည္ လုပ္ႏိုင္တိုင္းလည္း မရသျဖင့္ စားဝတ္ေနေရး တစ္ဖက္ျဖင့္ အိမ္စရိတ္ ေထာက္ေနရသူ အတြက္ ႐ံုး အဝတ္အစား သည္ သာမန္ပင္ ျဖစ္သည္။ ခ်ည္ထည္ ဝမ္းဆက္ ခပ္လတ္လတ္ ေလးကို ဝတ္လ်က္ ဆံပင္ကို သပ္ရပ္စြာ ၿဖီးထားေသာ မေလးသည္ ပံုသဏၭာန္  ႏြမ္းေသာ္လည္း တစ္မ်ဳိး ယဥ္ေနသည္။ မွန္ေရွ႕မွ ခြာကာ ထြက္မည္ အျပဳတြင္ ''မေလး ခဏေလး ေနအံုး” ဟု ဆိုကာ အစ္မႀကီး မေအး က သူမ အခန္းဘက္ ျပန္ထြက္ သြားသည္။ အေဖ မရွိသည့္ေနာက္ အခက္အခဲ ေပါင္းမ်ားစြာ ပူပင္မႈေပါင္း မ်ားစြာျဖင့္ လႈပ္ရွား ႐ုန္းကန္ ခဲ့ရေသာ သူတုိ႔ မိသားစု အတြက္ မိသားစုသည္ပင္ ေအးခ်မ္းမႈ၊ေ ႏြးေထြးမႈ ပင္မ ေက်ာ႐ိုး ျဖစ္သည္။

အေပၚယံ သနားသံ၊ ၾကင္နာျပသံ မ်ားၾကား ေကာင္းေကာင္းႀကီး ေနခဲ့ရ ဖူးေသာ မေလး သည္ လူအေတာ္ မ်ားမ်ားအေပၚ ယံုၾကည္မႈ မရွိသည့္တိုင္ မိသားစု ကေတာ့ အေရးႀကီးဆံုး၊ အယံုၾကည္ ရဆံုး သူမ်ားအျဖစ္ ပထမအဆင့္ သတ္မွတ္ ထားသည္။ အိမ္၏ အဓိက ခံတပ္ႀကီး ၿပိဳလဲ ၿပီးေနာက္ အေမႏွင့္ အတူ အစ္မႀကီး မေအး က ကြၽန္မတို႔ အငယ္မ်ား တာဝန္ကို အလုပ္ တစ္ဖက္ျဖင့္ မွ်ေဝ ယူခဲ့သည္။ အလုပ္မွ ျပန္လွ်င္ အိမ္အနီး ဝန္းက်င္မွ ကေလးမ်ားကို က်ဴရွင္သင္ကာ  အပိုဝင္ေငြ ရရန္လည္း အားသြန္ ခြန္စိုက္ ႀကိဳးစား ခဲ့သည္။ ယခု အစ္မႀကီး မေအး ၏ က်ဴရွင္ေလး သည္လည္း ရပ္ကြက္အတြင္း အတန္အသင့္ ေအာင္ျမင္ ေနေပၿပီ။ ထိုအလုပ္မွ ရသည့္ ဝင္ေငြႏွင့္ပင္ ကြၽန္မတို႔ လူတန္းေစ့ သြားလာႏိုင္ရန္ ဆုိင္ကယ္ ဝယ္ႏိုင္ခဲ့သည္။ ယခင္လွ်ပ္စစ္မီတာ မရွိေသာ အိမ္တြင္ မီတာတပ္ဆင္  ႏုိင္ခဲ့သည္။ မိုးရြာလွ်င္ ေနရာေရႊ႕ အိပ္ရေသာ ဒုကၡမွ ကင္းလြတ္ရန္ အိမ္အမိုးကို သြပ္မိုး ေျပာင္းလဲႏိုင္ခဲ့ၿပီ။ အစ္မႀကီး မေအး သည္ အစ္မႀကီး အမိအရာ ထားေလာက္ေသာ စံျပအစ္မတစ္ဦး ျဖစ္သည္။ အလုပ္မ်ား ၾကားထဲ ပိေနေသာ မႀကီးထြား ႏုိင္ေတာ့သည့္ အစ္မႀကီး၏ ခႏၶာကိုယ္ ပိန္ေသးေသးသည္ လူႏွင့္ မလိုက္ေအာင္ပင္ အလုပ္လုပ္ ႏုိင္လြန္းသည္။

မိသားစု ဟူေသာ ေႏြးေထြးမႈ၊ ေအးျမမႈ မ်ားျဖင့္သာ ဝန္းရံ မထားလွ်င္ အစ္မႀကီး ယေန႔အခ်ိန္ထိ ရွိေနႏိုင္မည္ လားဆိုသည္ကို မေလး အၿမဲေ တြးမိေနသည္။ ''မေလး ဒီမွာ ဒါေလးဝတ္ၾကည့္ ပါအံုး'' မမေအး လက္ထဲတြင္ ကိုင္ေျမႇာက္ျပေသာ ေရႊဆြဲႀကိဳး ႀကီးသည္ ကြၽန္မကို မွင္တက္မိသြား ေစသည္။ အေလးခ်ိန္ အားျဖင့္ တစ္က်ပ္သား မရွိေသာ္လည္း တန္ဖိုးႀကီး ပစၥည္းမ်ားႏွင့္ ကင္းေဝးေနသည့္ ကြၽန္မ အတြက္ေတာ့ ဆြဲႀကိဳးသည္ ႀကီးေနသည္ဟု ထင္ရသည္။

" မမေအး ဒါ ... ဒါ .. ဘယ္က ရတာလဲ'' ကြၽန္မ အေမးကို ၾကားေတာ့ မမေအး တစ္ခ်က္ မ်က္ႏွာပ်က္ သြားသည္။ ''ဘယ္က ရမွာလဲ ဝယ္တာေပါ့။ ငါ့ညီမေလးက အရြယ္လဲ ေရာက္ေနၿပီ အလုပ္လဲ လုပ္ေနၿပီ ဆိုေတာ့ ဒါေလးဝတ္ထားမွ၊ မိန္းကေလး ဆိုတာ နားကပ္ပါမွ တင့္တယ္တာ ဆိုေပမယ့္ ဆြဲႀကိဳးေလးပါ ဆြဲထားေတာ့ ပိုေကာင္းတာေပါ့'' မမေအး စကားမ်ား အၾကား ဘာမွ် ျပန္မေျပာႏုိင္ဘဲ ေရႊဆြဲႀကိဳး ဆြဲရန္သာ စိတ္အား ထက္သန္ ေနသည္။ မမေအး ဆြဲႀကိဳးကို ဆြဲေပးၿပီးၿပီး ခ်င္းပင္ မွန္ေရွ႕ ေျပးရပ္ လိုက္သည္။ ယေန႔မွ မိမိကိုယ္ကုိ လည္း ပိုလွေန သည္ဟု ထင္မိသည္။ ထိုခဏ လွမ္းလိုက္သည့္ ေျခလွမ္းတုိင္းသည္ ၾကမ္းျပင္ႏွင့္ ထိရဲ႕လားဟုပင္  ထင္မိသည္။ ေျခလွမ္းတို႔ ပိုသြက္ေနသည္။ ယခင္ေန႔မ်ားက အလုပ္သြားလွ်င္ မည္သူကိုမွ် ဂ႐ုစိုက္ မၾကည့္အား၊ ေခါင္းကို မသိမသာ ငုံ႔လ်က္ ခပ္သြက္သြက္ လမ္းေလွ်ာက္ တတ္ေသာ မေလး တစ္ေယာက္ ပတ္ဝန္းက်င္ကို ေတာင္ေျမာက္ လိုက္ၾကည့္ မိသည္။ 

ယေန႔မွ လူတိုင္းလိုလို ဆြဲႀကိဳးမ်ားႏွင့္ ပါလား။ အခ်ဳိ႕ဆိုလွ်င္ ထုိ႔ထက္ပိုေသာ လက္ဝတ္လက္စား မ်ားျဖင့္ သြားလာ ေနၾကသည္။ ထိုခဏ မွာေတာ့ လက္ဗလာ ျဖစ္ေနေသာ မိမိလက္ကို ၾကည့္ကာ တစ္ခုခု လိုသကဲ့သို႔ ခံစားမိ လိုက္ျပန္သည္။ အရာဝတၴဳ တစ္ခု၏ လူ႔စိတ္အေပၚ လႊမ္းမိုးႏိုင္မႈကို စတင္ သတိထား မိသည္။ မေတြ႕ မျမင္ခင္က မျဖစ္ေပၚခဲ့ မရွိခဲ့ေသာ လိုခ်င္ တပ္မက္မႈမ်ားမွာ ရွိလာ ျပန္ေတာ့လည္း ထပ္ထပ္ လိုခ်င္ လာျပန္သည္။ 

လူ႔သဘာဝ ကိုက ဒီလိုဆိုေတာ့လည္း မေလးသည္ လည္း ရွိေပမေပါ့ဟု ပင္ ေတြးလိုက္သည္။ လုပ္ငန္းခြင္ ေရာက္ေတာ့လည္း လူတိုင္း မ်က္လံုးေတြက ယေန႔မွ မေလးဆီ ေရာက္ေရာက္ လာကာ လည္ပင္းနားတြင္ အဆုံးသတ္ သြားၾကသည္ဟု ခံစားရသည္။ အစကေတာ့ ရွက္သလုိလို ျဖစ္ေသာ္လည္း အလိုက္သိတတ္ လြန္းေသာ မမေအး ကို ေက်းဇူးအခါခါ တင္ေနမိသည္။ အေဖဆံုးၿပီးခ်ိန္ ႏွင့္ ကြၽန္မတို႔ အငယ္သံုးဦး အထက္တန္း ေရာက္ခ်ိန္မွာ အတူတူ ျဖစ္ေနသျဖင့္ အေမႏွင့္ မမေအး ႀကိဳးစား႐ုန္းကန္ ခဲ့ၾကရသည္။ ကြၽန္မ အပါအဝင္ အငယ္ ႏွစ္ဦး ေက်ာင္းၿပီးမွ အိမ္ဘက္လွည့္ကာ တင့္တင့္တယ္တယ္ ျဖစ္ေအာင္ ျပန္ထူေထာင္ ႏိုင္ခဲ့သည္။ ေခတ္စနစ္မ်ား၏ ႐ိုက္ခတ္မႈ ကိုလည္း အေမႏွင့္ မမေအးမွာ အမ်ားဆံုး ခံခဲ့ရသည္။ မမေအးတုိ႔ အလုပ္လုပ္ ခ်ိန္တြင္ ကုမၸဏီ လစာသည္ ႏွစ္ေသာင္း၊ သံုးေသာင္းသာ ရသည္။ ယေန႔ ကြၽန္မလစာ ခုနစ္ေသာင္း၊ ရွစ္ေသာင္း ရသည္ကို ကံေကာင္းသည္ဟု ေျပာၾကသည္။

ေျပာင္းလဲ တုိးတက္လာသည္ ႏွင့္အညီ မၾကာမီ ႏိုင္ငံရပ္ျခားမွ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈမ်ား ေရာက္လာ ေတာ့မည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ လစာမ်ား ႏွစ္ဆ တိုးမည္ဟုလည္း ေျပာေနၾကသည္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေျပာင္းလဲမည္ ဆိုလွ်င္လည္း ျမန္ျမန္ ေျပာင္းလဲ ေစခ်င္သည္။ သို႔မွသာ မေလး လည္းလစာတိုးၿပီး ဒီထက္ မကေသာ ေရႊမ်ား ဝတ္ႏိုင္မည္။ ကိုယ့္အေတြးႏွင့္ ကိုယ္သာ အေျပာင္းအလဲ ကို ထိုင္ေစာင့္ ေနမိသည္။

တစ္ေန႔ ႐ံုးမွအျပန္ ငယ္သူငယ္ခ်င္း တစ္ဦးႏွင့္ ဆံုကာ မုန္႔စားျဖစ္သည္။ ထို သူငယ္ခ်င္း သည္လည္း မေလးကဲ့သို႔ပင္ အလုပ္ႀကိဳးစားသူ တစ္ဦး ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ သူလည္း မိသားစုအေရး ႏွင့္မို႔ အဆင္မေျပဘူး ဆိုသည္ကို ေျပာျပသျဖင့္ သိလုိက္ရသည္။ စကားေျပာရင္း ျပန္ခါနီးတြင္ ''မေလး နင့္ဆြဲႀကိဳးက မည္းေနၿပီ အသစ္လဲလိုက္ အံုးေလ'' ဟု ေျပာသြားသည္။ သူမ၏ စကားသံသည္ ကဲ့ရဲ႕သံ၊ ခနဲ႔သံ မပါ ေစတနာသံျဖင့္ ေျပာေနမွန္း မေလး ေသခ်ာသိသည္။ ဘာကို ဆိုလိုၿပီး ေျပာေနသည္ ကိုေတာ့ ေသခ်ာမသိ ျဖစ္ေနရသည္။ အိမ္ကို ေရာက္ေတာ့ မွန္ေရွ႕ ၾကည့္လိုက္သည္။ ဆြဲထားေသာ ဆြဲႀကိဳးသည္ အနည္းငယ္ မည္းေနသည္။ သနပ္ခါး မ်ားေၾကာင့္လား ဟု ထင္မိသည္။ ဆြဲႀကိဳးကို ျဖဳတ္ကာ ေရေဆးရန္ အလုပ္တြင္ မေလး မ်က္ရည္ ေပါက္ေပါက္ က်မိသည္။ မိမိ လည္ပင္းမွ ဆြဲႀကိဳးသည္ အတု ျဖစ္ေနမွန္း ယခုမွသိသည္။ ''မမေအး ... မမေအး'' သူမ အားကုန္ ေအာ္လိုက္မိသည္။ 

ခဏအၾကာ မမေအး ေျပးဝင္လာၿပီး ''မေလး .. မေလး ဘာမ်ား ျဖစ္တာလဲ'' သူမလက္မွ ကိုင္ထားေသာ ဆြဲႀကိဳးကို မမေအး ေတြ႕သြားသည္။ မမေအး မ်က္ႏွာ မေကာင္းမွန္း သိေသာ္လည္း သူမ ဆက္ေျပာမိသည္။ ''မမေအး ဘယ္လုိလုပ္လိုက္ တာလဲ မေလးက မမေအး ကို တစ္သက္လံုး ယံုၾကည္လာတာ မမေအး မေလးကို ဒီလို ေရႊရည္စိမ္ ဆြဲႀကိဳး ကို ဝတ္ေပးရက္တယ္'' ။ မေလး တစ္ေယာက္ ႐ႈိက္ႀကီးတငင္ ငို႐ံုမွတပါး ဘာမွ် မတတ္ႏိုင္ေတာ့။ 

မနက္ျဖန္ ႐ံုးကို ဘယ္လို မ်က္ႏွာျဖင့္ သြားရပါ့မလဲ။ မိမိရဲ႕ သိကၡာႏွင့္ အရွက္အတြက္ မိမိဘာလုပ္ ရပါ့မလဲ။ အငိုမရပ္ေသာ မေလးကို ေမေမက  ႏွစ္သိမ့္ရွာသည္။ ''သမီး .. မေလးရယ္ မမေအး က သူ႔ညီမေတြကို ခ်စ္လြန္းလို႔ ဒီလို လုပ္တာပါ ။ သမီးတို႔ အရြယ္က လွရမယ့္ အရြယ္ မဟုတ္လား။ သူမ်ားေတြ လွလွပပ ဝတ္စား တာျမင္ေတာ့ သူလဲ ျဖစ္ေစခ်င္ မွာေပါ့။ သူ မေျပာျပ ခဲ့တာလဲ သမီးကိုလွေစခ်င္ လုိ႔ပါကြယ္။ ေစတနာ အမွားေတြပါ။ သမီး နားလည္ေပး လုိက္ပါ။ အခု သူလဲ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ေနတာပါပဲ''။

တစ္သက္လံုး ယံုၾကည္ၿပီး ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္ ေနလာခဲ့ေသာ မမေအး အေပၚ စိတ္မေကာင္း မျဖစ္ေစလို ေသာ္လည္း ကိုယ့္အေပၚ ဒီလို မလုပ္သင့္ ဟု ထင္မိသည္။ မမေအး ဘက္က ၾကည့္လွ်င္လည္း ေကာင္းေစလိုေသာ ဆႏၵျဖင့္ လုပ္ျခင္းသာ ျဖစ္သည္။ ေသေသခ်ာခ်ာ စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ ပစၥည္းတစ္ခု အေပၚ တပ္မက္ကာ ေရႊရည္စိမ္မွန္း သတိမထား မိေအာင္ပင္ ျဖစ္ခဲ့ရေသာ ကြၽန္မသည္လည္း အျပစ္ မကင္းေပ။ သိကၡာ တရားေလာက္ အေရးမႀကီးေသာ အရာမ်ား အေပၚ လြဲမွားစြာ လက္ခံခဲ့ေသာ၊ လိုခ်င္ တပ္မက္ခဲ့ေသာ ကြၽန္မ အတြက္ေတာ့ သင္ခန္းစာ တစ္ခု အေသအခ်ာ ရလိုက္သည္။ ဘယ္သူေတြ ဘယ္ေလာက္ပင္ ေကာင္းေကာင္း၊ ဘယ္လုိပင္ ေျပာေျပာ ကိုယ္တိုင္က ေသခ်ာ ဆန္းစစ္ရန္သာ အေရးႀကီးသည္။

ေခတ္စနစ္မ်ား ေျပာင္းလဲ တိုးတတ္လာသည္ ႏွင့္အညီ မေလးတုိ႔ ကုမၸဏီ ဝန္ထမ္းမ်ား လစာလည္း တိုးျမင့္လာသည္။ အသီးသီး အလုပ္ကိုယ္စီ ႏွင့္ မိသားစု သာယာစိုျပည္ လာသည္။ အိမ္စား႐ံု မဟုတ္ဘဲ စုရန္ပါ အေျခအေန ေပးသည့္ အေနအထား တစ္ခုထိ ေရာက္ခဲ့ရၿပီ။ မေလး ေမွ်ာ္လင့္ေနေသာ ဆႏၵမ်ား တျဖည္းျဖည္း ျပည့္လာခဲ့ၿပီ။ " မေလးေရ ႐ံုးေနာက္က် ေတာ့မယ္''။ အိမ္အျပင္မွ မမေအး ေအာ္သံၾကားမွ သတိျပန္ဝင္ လာသည္။ မေလး လည္ပင္းတြင္ ဆြဲထားေသာ ေရႊဆြဲႀကိဳးေလး ကိုၾကည့္ကာ မမေအး တစ္ေယာက္ ဝမ္းသာ မ်က္ရည္ က်မိသည္။ တစ္ခ်ိန္က သူလည္း ယခုကဲ့သို႔ ေရႊဆြဲ ႀကိဳးေလးသာ ဆြဲေစခ်င္ ခဲ့သည္ေလ . . .။

#Yadanarpondaily
#ရတနာပံုေန႔စဥ္

ေတာဆင္႐ိုင္းမ်ားကုိ လက္ေတြ႔အသုံးခ် စီမံခ်က္ Action Plan ေရးဆြဲၿပီး ထိေရာက္စြာ ကာကြယ္မည္


ျမန္မာႏုိင္ငံရွိ ေတာဆင္႐ုိင္းမ်ား

ရန္ကုန္ ၊ ၂၆-၁-၂ဝ၁၅

ျမန္မာ့ ေတာဆင္႐ိုင္း ထိန္းသိမ္း ကာကြယ္ျခင္း လုပ္ငန္းမ်ား ထိေရာက္ ေအာင္ျမင္စြာ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ရန္ Action Plan ေရးဆြဲ အေကာင္ အထည္ေဖာ္ သြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရး ႏွင့္ သစ္ေတာေရးရာ ဝန္ႀကီးဌာန ၏ ထုတ္ျပန္ခ်က္ အရ သိရသည္။

အေရွ ႔ေတာင္ အာရွတြင္ ေတာဆင္႐ုိင္း အေကာင္ အေရအတြက္ အမ်ားဆုံး က်န္ရွိ ေနေသးသည့္ ျမန္မာႏုိင္ငံ အေနျဖင့္ ေတာဆင္႐ိုင္း ထိန္းသိမ္းေရး လုပ္ငန္းမ်ားကုိ ေရွးျမန္မာ မင္းမ်ား လက္ထက္ ကတည္းက စတင္ ေဆာင္ရြက္ ခဲ့ၾကေသာ္လည္း ဆင္စားက်က္ ေျမမ်ား က်ဥ္းေျမာင္း လာျခင္း၊ တရားမဝင္ အမဲလုိက္ သတ္ျဖတ္ျခင္း မ်ားေၾကာင့္ ဆင္ေကာင္ေရမ်ား ေလ်ာ့နည္း လာသျဖင့္ Action Plan ေရးဆြဲ၍ ေတာဆင္႐ိုင္းမ်ား ကို ကာကြယ္ရန္ ေဆာင္ရြက္ သြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

ထုိ႔အျပင္ ေတာ႐ိုင္း တိရစာၧ န္မ်ား ႏွင့္ သဘာဝသစ္ေတာ အပင္မ်ား ကာကြယ္ရန္ သဘာဝနယ္ေျမ မ်ားကုိ ျမန္မာ့ သစ္ေတာ မူဝါဒျဖင့္ ေရတုိတြင္ ႏုိင္ငံ ဧရိယာ၏ ၅ ရာခုိင္ႏႈန္းႏွင့္ ေရရွည္တြင္ ၁ဝ ရာခုိင္ႏႈန္း အထိ တည္ေထာင္ ထားရန္ ခ်မွတ္ထားၿပီး လက္ရွိတြင္ သဘာဝ နယ္ေျမ ေနရာေပါင္း ၃၉ ေနရာ (ႏုိင္ငံဧရိယာ၏ ၅ ဒသမ ၇၅ ရာခုိင္ႏႈန္းခန္႔) တည္ေထာင္ ထားၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။ 

ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ ႏုိင္ငံတကာ ဆင္ထိန္းသိမ္းေရး အဖြဲ႕အစည္း မ်ားႏွင့္ ပူးေပါင္း၍ ၁၉၉၅ ခုႏွစ္တြင္ ဆင္အေရအတြက္ စာရင္းမ်ား ေကာက္ယူခဲ့ျခင္း ႏွင့္ ဆင္ထိန္းသိမ္းေရး ေဘးမဲ့ေတာမ်ား တည္ေထာင္ျခင္းကုိ ေဆာင္ရြက္ ခဲ့သည္။ ကုလသမဂၢ စားနပ္ရိကၡာ အဖြဲ ႔၏ အစီရင္ခံစာမ်ား အရ ၁၉၇၉ ခုႏွစ္က ျမန္မာႏုိင္ငံ၌ ဆင္ အေကာင္ေရ ၆ဝဝဝ ခန္႕ ရွိခဲ့ေသာ္လည္း လက္ရွိတြင္ ေတာဆင္႐ုိင္း ေကာင္ေရ ၃ဝဝဝ ခန္႔သာ က်န္ရွိၿပီး သစ္ေတာဦးစီး ဌာနတြင္ မွတ္ပုံတင္ ထားသည့္ ပုဂၢလိက အိမ္ေမြးဆင္ စုစုေပါင္းမွာ အေကာင္ေရ ၄၆၄၉ ေကာင္ ရွိေၾကာင္း သိရသည္။

ထုိ႔ေၾကာင့္ ဆင္ ထိန္းသိမ္းေရး လက္ေတြ႕ အသုံးခ်သည့္ စီမံခ်က္ တစ္ရပ္ကုိ အေကာင္ အထည္ေဖာ္ ေဆာင္ရြက္သြားမည္ ျဖစ္ၿပီး ႏုိင္ငံတကာ ဆင္ထိန္းသိမ္းေရး အဖြဲ႕ဝင္ ႏိုင္ငံတစ္ႏုိင္ငံ ျဖစ္သည့္ ျမန္မာႏုိင္ငံ အေနျဖင့္ ေတာဆင္႐ိုင္းမ်ား တရားမဝင္ သတ္ျဖတ္မႈ ကာကြယ္ေရး လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ပါဝင္ ေဆာင္ရြက္ သြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

ထုိ႔အျပင္ ေတာဆင္႐ိုင္းမ်ား ထိန္းသိမ္းေရး နည္းဗ်ဴဟာ၊ အုပ္ခ်ဳပ္မႈ စီမံခ်က္မ်ား ခ်မွတ္ျခင္းႏွင့္ ေခတ္မီ နည္းပညာမ်ား အသုံးခ်ကာ ေတာဆင္႐ိုင္း ပ်ံ႕ႏွံ႔ က်က္စားမႈကုိ တုိင္းတာ စစ္ေဆးႏုိင္ရန္ ေဆာင္ရြက္ သြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္းလည္း သိရသည္။

ေအဒီမုိး

#Themyawadydaily
#ျမ၀တီေန႔စဥ္

ခ်င္းေခ်ာင္းနန္းေတာ္ အား ယဥ္ေက်းမႈဗဟုိစင္တာ အျဖစ္ ဖြင့္လွစ္မည္


ခ်င္းေခ်ာင္းနန္းေတာ္

ရန္ကုန္ ၊ ၂၆-၁-၂၀၁၅

ကမၻာေအး ဘုရားလမ္းမေပၚရွိ အႏုပညာ သင္တန္းေက်ာင္း ဖြင့္လွစ္ ထားေသာ ခ်င္းေခ်ာင္းနန္းေတာ္ ကို ျမန္မာ့ ယဥ္ေက်းမႈ အႏုပညာ လက္မႈပညာ ဆုိင္ခန္း၊ ျပခန္းမ်ား ႏွင့္ ေဖ်ာ္ေျဖပြဲမ်ား ျပဳလုပ္သည့္ ယဥ္ေက်းမႈ ဗဟိုစင္တာ အျဖစ္ ေျပာင္းလဲ ဖြင့္လွစ္ရန္ စီစဥ္ေနေၾကာင္း သိရသည္။

အထပ္ငါးထပ္ ပါရွိေသာ အဆိုပါ အေဆာက္အအံုကို ယဥ္ေက်းမႈ ဗဟိုစင္တာ အျဖစ္ ေျပာင္းလဲ၍ ျမန္မာ့ ယဥ္ေက်းမႈ အႏုပညာ ဆုိင္ခန္း၊ ျပခန္း၊ အႏုပညာကပြဲ၊ ျပပြဲ၊ ျမန္မာ့႐ိုးရာ ယဥ္ေက်းမႈ ႐ုပ္ေသးျပပြဲ မ်ားကို ျပဳလုပ္သြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

ယင္း အေဆာက္အအံု ကို လက္ရွိတြင္ ယဥ္ေက်းမႈ ဝန္ႀကီးဌာနမွ ေရွးေဟာင္း အေဆာက္အအံု အျဖစ္ ထိန္းသိမ္းထားၿပီး အႏုပညာ သင္တန္းေက်ာင္း ဖြင့္လွစ္ ထားရွိရာ ကမၻာလွည့္ ခရီးသည္မ်ား လာေရာက္ လည္ပတ္၍ ႏိုင္ငံျခားဝင္ေငြ ပိုမိုရရွိရန္ ယဥ္ေက်းမႈ စင္တာအျဖစ္ ေျပာင္းလဲ ဖြင့္လွစ္ရျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

အဆိုပါ အေဆာက္အအံု အား ၁၉၁၅ ခုႏွစ္တြင္ တ႐ုတ္လူမ်ဳိး ခ်င္းေခ်ာင္း ဆိုသူ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္ တစ္ဦးက ႐ူပီးေငြ ႏွစ္သန္းျဖင့္ ေဆာက္လုပ္ခဲ့ၿပီး ဂ်ပန္ေခတ္က ျမန္မာႏိုင္ငံလံုး ဆုိင္ရာ အသံလႊင့္႐ံု အျဖစ္ ဖြင့္လွစ္ခဲ့သည္။ ၁၉၅၁ ခုႏွစ္တြင္ ကေမၻာဇ ရိပ္သာ ျဖစ္လာခဲ့ၿပီး ၁၉၈၈ ခုႏွစ္အထိ လမ္းစဥ္လူငယ္ စည္း႐ံုးေရး ဗဟိုေကာ္မတီ ဌာနခ်ဳပ္ အျဖစ္ ဖြင့္လွစ္ခဲ့ကာ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ယဥ္ေက်းမႈ ဝန္ႀကီးဌာနမွ ထိန္းသိမ္း ထားရွိ ခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။

#Themyawadydaily
#ျမ၀တီေန႔စဥ္
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

တင္ၿပီးသမွ် သတင္းမ်ား

 

Follow on Twitter

Networkblog

FB Like page