" မာန္ "

" မာန္ "

ငါသာတတ္သိ ၊ ႏႈိင္းမရွိသုိ႔

သတိလြတ္ကင္း ၊ အသိယြင္းျဖင့္

ၿဖိဳခြင့္မုိးတုိင္ ၊ တက္ေရာက္ႏုိင္ဟု

လႈိင္လႈိင္မာန ၊ ေခါင္းေထာင္ၾကြကာ 

အာဂငါတည့္ ေမာ္ခဲ့တကား။

၀ဲယာေအာက္ထက္ ၊ ႏႈိင္းယွဥ္လ်က္က

ဆက္စပ္စရာ ၊ ဖန္ဖန္ရွာမွ

ေသခ်ာေစ့င ၊ အေျဖရသည့္

ေလာကတံတြာ ၊ ဓမၼတာလည္း

ခါခါေမ့ေလ်ာ့ ေမာ္ခဲ့တကား။

မေအာင္ျမင္မႈ ၊ ေအာင္ျမင္မႈသည္

ထုဆစ္ကုိယ္တုိင္ ၊ ႀကိဳးစားႏုိင္မွ

စဲြပုိင္႐ုိးေလ ၊ သိေနေပလည္း

ဆူေ၀ေသြးတုိ႔ ၊ တြန္းေဆာင္ပုိ႔ေသာ္

တုိ႔ထိပုတ္ခတ္ ၊ တရစပ္လွ်င္

မျပတ္ပစ္ရင္း ေမာ္ခဲ့တကား။

တုိ႔ရင္းခတ္ရင္း ၊ ထုိးစစ္ခင္းလည္း

ပစ္ခြင္းငါ့ဆီ ၊ တစ္ျပန္လည္ေသာ္

မတည္ေယာက္ယက္ ၊ မူဟန္ပ်က္လုိ႔

ခံခက္လွစြာ ၊ ဒါ ... ဒါဘာလဲ

ငါ့မွာအေတြး ေခ်ာ္ခဲ့တကား။

တုိ႔လုိက္ခတ္လိုက္ ၊ ထိရွလုိက္ႏွင့္

စ႐ုိက္မျပင္ ၊ အမိုက္မင္ရင္း

ေန၀င္ခ်ိန္ေတာင္ ေရာက္ၿပီထင့္

ေမာင္စိမ္းေနာင္ (လယ္ေ၀း)

၂၀၁၄ ခုႏွစ္ ေမလထုတ္ ေငြတာရီမဂၢဇင္း ပါ ကဗ်ာက႑မွ

ၿပံဳးပန္းေ၀ေ၀

ၿပံဳးပန္းေ၀ေ၀

တစ္ခ်ိန္ကေလ ယမ္းနံ႔ေ၀ခဲ့

တုိ႔ေျမတစ္၀န္း နီးေ၀းလွမ္းကြာ

စစ္ပန္းကုိယ္ေၾက တုိ႔မ်ားေသမင္း

ဆူးေတြနင္းၾက ဒဏ္ရာပြလို႔

လွလွဒုကၡ ေတြ႕ခဲ့ေပ ။

အခ်ိန္ေတြၾကာ စစ္ေျမမွာတမ္း

သူငါႏြမ္းလည္း မခန္းရင္ထဲ

သံမႈိစဲြကာ ညီပဲေနာင္ရင္း

ေဖာ္တစ္သင္းမုိ႔ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္း

တုိ႔ေလွ်ာက္လွမ္းမည္ ျမန္မာျပည္ ။

ေခတ္စနစ္ေျပာင္း ဆယ္ရာေႏွာင္းၿပီ

အေပါင္းလကၡဏာ ရြက္ေဆာင္ၾကမည္

ေတြးပန္းခ်ီနဲ႔ ျပည္သစ္ဆီကုိ

တစ္လီစိတ္၀မ္း မခဲြတမ္းေလ

ရည္မွန္းခ်ီစုိ႔ ညီေနာင္တုိ႔ ။  ။

ေကာင္းႏုိင္ (အေနာ္ရထာ)

၂၀၁၄ ခုႏွစ္ ေမလထုတ္ ျမ၀တီရသစံုမဂၢဇင္း ကဗ်ာက႑မွ

သိၾကားမင္းမွာတမ္း

သိၾကားမင္းမွာတမ္း

ဂိမွာန္ေႏြလ ၊ သၾကၤန္က်လွ်င္

မာဃမည္ေခၚ ၊ နတ္ဘုိးေတာ္သည္

မုိးေပၚကဆင္း ၊ လူ႔ျပည္ခ်ဥ္း၍

သတင္းေထာက္လွမ္း တတ္သည္တဲ့ .. ။

ေခြးေရပုရပုိက္

ေရႊပုရပုိက္တြင္ ၊ လူမုိက္လူေကာင္း

မပူးေပါင္းဘဲ ၊ တန္းစားခဲြၿပီး

ေရးဆဲြမွတ္သား ၊ ေဆာင္ယူသြားကာ

တရားစီရင္ တတ္သည္တဲ့ .. ။

ၾကံကာဖန္ကာ ေျပာတတ္ပါဘိ

လူ႔ရြာေျမဖြား ၊ သူေကာင္းသားတုိ႔

ငါ့အားနတ္အ ၊ မမွတ္ၾကႏွင့္

ဘ၀ထုိထုိ ငါအံတုိၿပီ။

ေလာဘေဒါသ

ေမာဟေထြျပား ၊ တဏွာမ်ားျဖင့္

ေပ်ာ္ပါးၾကေပ ၊ သင္တုိ႔ေတြသည္

ေရႊပုရပုိက္ ၊ ေရးတင္လုိက္ဖုိ႔

ထုိက္တန္ရဲ႕လား ၊ ျပန္စဥ္းစားဦး။

ငါးပါးသီလ ၊ ဆုိမျပႏွင့္

ငါကဥႆံု ၊ ၾကားျမင္စံုမုိ႔

မလံုသည့္အုိး ၊ တုတ္မထုိးဘဲ

မမုိးဘဲႏွင့္ ၊ လန္႔ကဲြေနမွ

အရွက္ရလိမ့္။

ေမတၱာေရွ႕ထား ၊ ငါသိၾကားက

ေကာင္းစားေစမႈ ၊ အႀကံျပဳမည္

မုသာ၀ါဒါ ၊ တစ္ခုသာလွ်င္

ေ၀ရာမဏိ ၊ ေရွာင္ၾကဥ္ၾကည့္လိုက္

ေသမည့္ဘယာ ၊ ရွိေစကာမူ

ေသသာေသမည္ ၊ မလိမ္ၿပီဟု

တည္ၾကည္ေရွး႐ႈ ဓိ႒ာန္ျပဳေလာ့။

ဤသုိ႔ျပဳရ ၊ ျမတ္သီလေၾကာင့္

ေအာက္ကေျမႀကီး ၊ ေရႊပင္သီးေအာင္

ေကာင္းခ်ီးေပးကာ ၊ ေငြမုိးရြာမည္

ဣႏၵာေဒ၀ မွာတမ္းတည္း ။  ။

( မုိးေခါင္ေျမ ေက်ာက္စိမ္း )

၂၀၁၄ ခုႏွစ္ ၊ ဧၿပီလထုတ္ ျမ၀တီရသစံုမဂၢဇင္း ကဗ်ာက႑မွ

သားစစ္သည္သုိ႔

သားစစ္သည္သုိ႔

ငယ္စဥ္အၿမဲ

ေတြးဆကဲကဲ ၊ စစ္ထဲ၀င္မည္ စစ္တုိက္မည္

စစ္အနိ႒ာ႐ံု

ကုိယ္ေတြ႕ႀကံဳၿပီး ၊ ရင္ခုန္ေနရ

အေမကေတာ့ ၊ သားလွရတနာ

သူ႔သည္းခ်ာကုိ ၊ ရင္မွာဆဲြကပ္

မ်က္ရည္စက္ႏွင့္ ၊ တပ္ထဲမ၀င္ရန္

စစ္၏ဒဏ္ကုိ ၊ ျပန္ကာေျပာရင္း တားခဲ့သည္။

အေမ့ကုိခ်စ္ ၊ အေမခ်စ္တဲ့

သားႏွစ္ကၽြန္ေတာ္ ၊ တပ္မေတာ္ႏွင့္ 

ေမွ်ာ္ေလတုိင္းေ၀း . . .  ေ၀းခဲ့သည္။

ကၽြန္႔ဘ၀မွာ

၀င္ခုိလာသည့္ ၊ သန္မာက်စ္လ်စ္

ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္သည့္ ၊ သားႏွစ္ရတနာ

ကုိယ့္သည္းခ်ာကုိ ၊ ရလာခြင့္ေရး

စဥ္းစားေတြးလုိ႔ ၊ ရဲေသြးထြန္းေပၚ

တပ္မေတာ္သုိ႔ ၊ ကၽြန္ေတာ္ ကုိယ္တိုင္အပ္ႏွံခဲ့။

ေတာင့္တင္း ႀကံ့ခုိင္

ၾကြက္သားစုိင္ႏွင့္ ၊ ခုိင္မာစိတ္ဓာတ္

ျပည့္စံုျပတ္သား ၊ တပ္သားဘာမထီ

သားစစ္သည္က ၊ ျပည္သူ႔အတြက္

သူ႔အသက္ကုိ ၊ ေပးဆပ္အပ္ႏွင္း

ဆူးကုိနင္းကာ ၊ ခ်ဥ္းကပ္ရင္ဆုိင္

ရန္ကုန္ၿပိဳင္လ်က္ ၊ " သူ႔ႏုိင္ငံသား

သံမႈန္႔စားမွ ၊ တုိ႔ဓားတံုးမည္ "

စိတ္စိတ္ရည္ရည္ ၊ ခ်ီခ်ီရဲရဲ

တုိက္တုိက္သဲသဲ ၊ ရႊဲရႊဲေသြးေသြး

နီနီေစြးေစြး ၊ ေထြးေထြးႏႊဲႏႊဲ

၀ံ့၀ံ့ကဲကဲ ၊ ခဲခဲထန္ထန္

ေလွခြက္ခ်ည္းက်န္ ၊ အလံမလွဲ

သတၱိၿမဲၿမဲ ၊ ဇြဲဇြဲျပင္းျပင္း

မာန္မာန္တင္းတင္း ၊ ထြင္းေဖာက္ျမန္ျမန္

ေမႊေမႊလွန္လွန္ ၊ ရန္ဟူသမွ်

ျမဴစမက်န္ ၊ မႊမႊေျခေျခ ၊ ညက္ညက္ေၾကေၾက

တုိ႔ျပည္ တုိ႔တုိင္း ၊ တုိ႔သမုိင္းမွာ

ႏႈိင္းယွဥ္ညႊန္းညႊန္း ၊ စာမႊမ္းမႊမ္းတင္

ေမာ္ကြန္းမွတ္မွတ္ ၊ ဂုဏ္တင္အပ္သည္

ျမင့္ျမတ္ပါသည္ သားစစ္သည္။

တုိက္ပဲြတစ္ရာ ၊ ေအာင္ပဲြတစ္ရာႏွင့္ 

ျမန္မာတုိ႔ဂုဏ္ ၊ ဇာတိပံုကုိ

ေရာင္စံုေဆးသီ ၊ ေအာင္စစ္သည္တုိ႔

ေရာင္နီပ်ိဳပ်ိဳ ၊ ေနျခည္ခ်ိဳခ်ိဳမွာ

ဒီမုိကေရစီ ၊ ေအာင္ပဲြဆီသုိ႔

ျပည္သူႏွင့္အတူ ၊ ေတြးဆတူတူ

ေဖးမကူလုိ႔ ခ်ီတက္စုိ႔ ။  ။ 

( ဘီေအာင္ - မင္းလွ )

( ၂၀၁၄ ခု မတ္လထုတ္ ေငြတာရီမဂၢဇင္း ကဗ်ာက႑မွ )

နားလည္ေပးပါအေမ

နားလည္ေပးပါအေမ

လွ်ိဳေျမာင္ေတာၾကား ၊ ေ၀းေျမျခားမွာ

သားေမာင္စစ္သည္ ၊ ေရာက္ေနသည္ကုိ

ၾကည္ျဖဴခြင့္လႊတ္ ေပးပါ အေမ ... ။

စိမ့္ေရစမ္းေရ ၊ ေခ်ာင္းေျမာင္းေရကုိ

ရေလရာက ၊ ယူငင္ရလည္း

သံုးၾကသူငါ ၊ မလႊဲသာမုိ႔

ၾကည္သာ ခြင့္လႊတ္ေပးပါ အေမ ... ။

တစ္ပတ္ရိကၡာ ၊ ေက်ာမွာပါလည္း

ခ်ိန္ခါေရးခြင့္ ၊ ဆင္မသင့္ေသာ္

ခ်င့္ခ်ိန္ဆန္႔လ်ား ၊ ႏွစ္ပတ္စားလ်က္

ညည္းတြားမဆုိ ၊ အျဖစ္ကုိလည္း

ႏွစ္လုိ လက္ခံေပးပါ အေမ ... ။

ႀကံဳရာသီးရြက္ ၊ ခူးသင္ခ်က္လုိ႔

မွက္ကုိက္ျခင္ကုိက္ ၊ ၾကမ္းစ႐ုိက္ႏွင့္ 

ကိုက္ေအာင္ေနရ ၊ သားဘ၀ကုိ

ခ်ိန္ဆ နားလည္ေပးပါ အေမ ... 

ပန္းႏွင့္ေပါက္ရာ ၊ မဟုတ္ပါေသာ္

ခ်ိန္ခါမေရြး ၊ အသက္ေပးလုိ႔

ေသေဘးႀကံဳႏုိင္ ၊ က်ိဳးျပတ္ႏုိင္ဟု

ခုိင္ခုိင္ စိတ္ဓာတ္ေမြးပါ အေမ ... ။

လူငယ္စ႐ုိက္ ၊ အေပ်ာ္ႀကိဳက္လည္း

မႀကိဳက္ႏုိင္ပံု ၊ သနစ္စံုကုိ

ယံုၾကည္ လက္ခံေပးပါ အေမ ... ။

လူမွာေယာက္်ား ၊ သားမွာစစ္သည္

တုိင္းျပည္ကံုလံု

လံုၿခံဳေအးခ်မ္း ၊ ေဘးမသန္းဖုိ႔

ပန္းခ်င္ပန္းေစ ၊ သားတုိ႔ေတြသည္

စစ္ေျမထြက္ ေနရပါေၾကာင္း ။ ။

ေမာင္စိမ္းေနာင္ (လယ္ေ၀း)

( ၂၀၁၄ ခုႏွစ္ မတ္လထုတ္ ျမ၀တီရသစံု မဂၢဇင္း ကဗ်ာက႑ မွ )

ေတာင္ပံ မစံုတဲ့ငွက္

ေတာင္ပံ မစံုတဲ့ငွက္

သားတုိ႔အေမ ၊ ကြယ္ခဲ့ေလမွ

အေဖက်န္ခဲ့ ၊ အားလည္းယဲ့မိ

ျပာလဲ့မုိးယံ ၊ တက္မည္ႀကံလည္း

ေတာင္ပံတစ္ဖက္တည္း ၊ ပ်ံ၀ဲဖုိ႔ခက္

ငွက္ငယ္ပံုသုိ႔ ဘ၀ခ်ိဳ႕။

ျပဳတ္ခဲ့ေတာင္ပံ ၊ တစ္ဖက္က်န္ျဖင့္

ငွက္မာန္ကုိသြင္း ၊ ေခၽြးကုိရင္း၍

ထမင္းနပ္မွန္ ၊ စားႏုိင္ရန္တြက္

႐ုန္းကန္လုပ္ေကၽြး ၊ ဘ၀ေပးတည့္

ေၾကြးသစ္ခ်ခဲ့ပါသကား။

ရင္ေသြးမ်က္႐ႈ ၊ ေရႊႏွယ္ဥသုိ႔

ပုလုေကြးရြယ္ ၊ ငယ္ကတည္းက

ခ်စ္ခဲ့ရသည္

အပ်ိဳလူပ်ိဳ ၊ ျဖစ္ၿပီဆုိေတာ့

ကုိင္းကုိစံုကန္ ၊ ငွက္ႏွယ္ပ်ံၾက

ေတာင္ပံတစ္စံု ၊ မျပည့္စံုလည္း

စုၿပံဳေနၿပီး ၊ ေဖ့မ်က္မည္းကုိ

မညည္းမညဴ ၊ ေကၽြးခဲ့သူတည့္

တစ္လွည့္ေကၽြးေဟာင္း ၊ ဆပ္ခဲ့ေကာင္းဟု

ငဲ့ေစာင္းတစ္ျပန္ ၊ ၾကည့္ေကာင္းတန္ဟု

တစ္ရံအတိတ္ ၊ ေတြးရင္းထိတ္ရွင့္

မည္းခ်ိပ္ညဥ့္ယံ ၊ ေယာက္ယက္ဆန္ခဲ့

ျပန္ရက္နီးပါၿပီတကား။  ။

ေအာင္ဆန္းသိန္း (ပခုကၠဴ)

( ၂၀၁၄ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ေငြတာရီမဂၢဇင္း ပါ ကဗ်ာက႑မွ )

ေပ်ာ္စရာစံုညီ တုိ႔တုိင္းျပည္

ေပ်ာ္စရာစံုညီ တုိ႔တုိင္းျပည္

----------------

တုိ႔မ်ားေနသည္ . . . 

ျမန္မာျပည္တြင္ ၊ ခ်င္း ကခ်င္ ႏွင့္

ကရင္ ကယား ၊ တူစိတ္ထားျဖင့္

ရွမ္း ႏွင့္ ဗမာ ရခုိင္ပါ၏။

မေနာပဲြေတာ္ ၊ တူေပ်ာ္ေပ်ာ္မုိ႔

ေမာ္ၾကြား၀င့္၀င့္ ၊ ထူးတင့္ေပဟန္

ကဟန္ၿငိမ့္ေညာင္း ၊ စုေပါင္းအက

ခေညာင္းေပစြ ကခ်င္အလွ။

ေတာင္ကဲြေစတီ ၊ ေငြေတာင္ျပည္မွ

ခ်စ္ၾကည္စိတ္ထား ၊ တုိ႔ကယား၏

ဖားစည္ပဲြေတာ္ ၊ ၿမိဳ႕လြိဳင္ေကာ္မွာ

ေပ်ာ္ရႊင္ဆင္ႏႊဲ လွဂုဏ္အင္။

ဖားစည္သံလႊမ္း ၊ ေတာၿမိဳင္တန္းမွာ

စံျမန္းဌာေန ၊ ကရင္ေျမတြင္

ဇြဲကပင္ႏွင့္ ၊ ဒံုးယိမ္းဆင့္၍

ျမဴး၀င့္လွပ ၊ ရႊင္ေပ်ာ္ၾက။

ခ်င္းတုိ႔ေနျပည္ ၊ ေနာက္ေျမာက္ဆီမွာ

ခြာဒုိပဲြေတာ္ ၊ တူႏႊဲေပ်ာ္ၾက

အလွစုထား ၊ ၿမိဳ႕ဟားခါးမွာ

တုိ႔မ်ားခ်င္းတုိ႔ ေပ်ာ္ေမြ႕ၾကြား။

မြန္တုိ႔ဌာနီ ၊ ေရႊၿမိဳင္ျပည္မွာ

ခ်စ္ၾကည္လွ်မ္းပ ၊ ႐ုိးရာကႏွင့္

ဗုဒၶဘာသာ ၊ မြန္တုိ႔စာသည္

ခ်ိန္ၾကာေညာင္းလည္း ေကာင္းေနဆဲပင္။

ဗမာ႐ုိးရာ ၊ ဗံုသံသာႏွင့္

သံုးျဖာလွပ ၊ ဆုိးတီးကႏွင့္

ဂီတသဘင္ ၊ ဆုိင္း၀ုိင္းလြင္ခဲ့

သစ္လြင္ေနဆဲ ႐ုိးရာပဲြ။

ျမန္ျပည္ ေနာက္တံခါး ၊ ေစာင့္ၾကပ္ထားသည့္

တုိ႔မ်ားရခိုင္ ၊ မေနာလႈိင္စြာ

ယွဥ္ၿပိဳင္ဆင္ႏႊဲ ၊ က်င္ပဲြေတာ္မွာ

ေပ်ာ္စရာမ်ား ရခုိင္သား။

ေနာင္ဗိန္ေနာင္ျမည္ ၊ တုိ႔ရွမ္းျပည္မွာ

စည္သံေမာင္းသံ ၊ ကိႏၷရာဟန္ႏွင့္

ကဟန္ရႊင္လန္း ၊ တုိ႔မ်ားရွမ္းဟု

ခမ္းနားေပစြ ဓားသုိင္းလွ၏

ျမန္မာျပည္သား ၊ ေသြးခ်င္းမ်ား၏

ငြားငြားစြင့္စြင့္ ၊ ဂုဏ္ရွိန္တင့္သည့္

ျမင့္ျမတ္စိတ္ထား ၊ အလွမ်ားကား

ႏွစ္မ်ားၾကာရွည္ တည္ပါေစ

တုိ႔မ်ားျမန္ေျပ (ျပည္) သာပါေစ

တုိင္းရင္းသားတုိ႔ ေပ်ာ္ပါေစ။  ။

( ဘုန္းေမာင္၀င္း - ဖ်ာပံု )

( ၂၀၁၄ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလထုတ္ ျမ၀တီရသစံုမဂၢဇင္းပါ ကဗ်ာက႑မွ )

ဥယ်ာဥ္ကေလးနဲ႔ အိမ္ကေလး

ဥယ်ာဥ္ကေလးနဲ႔ အိမ္ကေလး

ကၽြဲႏြားမတုိး

ေခြးဆုိးတုိ႔ မ၀င္ေအာင္

စည္း႐ိုးကုိ လံုေအာင္ပုိးလုိ႔

ထုိးပါလွည့္ေမာင္

ဥယ်ာဥ္ကေလး ႏွင့္ တုိ႔အိမ္တစ္ေဆာင္

သစၥာေဘာင္ ေမတၱာ ေႏွာင္ဖဲြ႕တည္ထား။

မိသားစု သည္အိမ္အတြင္းမွာ

နားလည္ ခြင့္လႊတ္ျခင္း ေတြနဲ႔

အခ်င္းမမ်ား။

အိမ္တုိင္ကုိ ျခမစား

ျခင္ယင္မ်ား မလာေအာင္

ဂ႐ုစိုက္ကာ ေဆးဖ်န္းပါမွ

က်န္းမာမယ္ေမာင္။

သားသမီးေတြနဲ႔ တုိ႔အိမ္ေထာင္

ဘုိးဘြားတုိ႔ေတာင္ပါ ပါေသး

ဦးေလး အရီးေလး တို႔ျဖင့္

ေႏြးေႏြးေထြးေထြး။

အဖ်က္ပုိးေတြ ကင္းရွင္းပါမွ

အသီးအကင္း တေ၀ေ၀။

တုိ႔ပုိင္တဲ့ ဥယ်ာဥ္နန္းလည္း

ပြင့္လန္းႀကိဳင္မေလ။

ကုိကုိ ေမာင္ေမာင္ ညီရင္းအစ္ကုိေတြ

စိတ္၀မ္းမကဲြေပ ညီညြတ္မွ။

လံုၿခံဳကာ အက်ိဳးဆက္ ၿဖိဳးလက္လုိ႔

တုိးတက္မည္ပါ့။

ျမန္ျပည္ေထာင္ ၿငိမ္းေအးေၾကာင္းငဲ့

ေဘးရန္အေပါင္း တြန္းလွန္မွာ။

ၿပိဳင္တူတြန္းလွ်င္ ေရြ႕ႏုိင္ေၾကာင္း

ႏွစ္ေထာင္းျမင္သာ။

စည္းလံုးပါမွ ေနာင္အရွည္ၾကာ

ခုိင္မာမည့္ တုိ႔ဘ၀။

အတြင္းသႏၲာန္ အခ်င္းဉာဏ္ၿဖိဳးစြာျဖင့္

အရင္းခံ ေမတၱာတုိးၾကလွ်င္

မုိးေလာက္ႀကီးလွ

ေရႊၿမိဳင္ ၿပံဳးလဲ့ေမာ္

( ၂၀၁၄ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလထုတ္ ေငြတာရီမဂၢဇင္း ကဗ်ာက႑မွ )

သႏၲိသုခရသ

သႏၲိသုခရသ

ေသာကမီးခဲ ၊ ရင္ထဲေလာင္ကၽြမ္း

ညိႇဳးႏြမ္းစိတ္ေတြ ၊ ပေပ်ာက္ေစမည့္

ေ၀ဒနာခပ္သိမ္း ၊ ကင္းပၿငိမ္းလ်က္

သူစိမ္းမဆန္ ၊ ရင္ခုန္သံသည္

နက္ဖန္အတြက္ ၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ႏွင့္

အသက္ရွည္ေရး ၊ ရည္ရြယ္ေတြးၿပီး

ပူေဆြးေသာက ၊ ဗ်ာပါဒတို႔

ကင္းပေစတာ ၊ သည္ကဗ်ာ ။

ကဗ်ာႏွင့္ငါ ၊ ေပ်ာ္ေမြ႕ကာျဖင့္

ဘယ္ခါမခြဲ ၊ အေဖာ္ပဲေလ

အၿမဲမကြာ ၊ လက္တဲြပါ၍

ကဗ်ာထဲမွာ ၊ အလွရွာေသာ္

သစၥာလည္းရွိ ၊ အလွရွိ၏။

ရွိသည့္အလွ ၊ ရွာေနရလွ်င္

သုခခ်မ္းသာ ၊ ေပ်ာ္ေမြ႕ရာတည့္

ေန႔မွာညမွာ ၊ ခင္တြယ္ပါ၍

ပန္းပမာလုိပဲ ၊ ငါ့ရင္ထဲမွာ

အၿမဲပြင့္လန္း ၊ ကဗ်ာပန္းသည္

လန္းလန္းလွလွ ၊ ပြင့္ေနရလွ်င္

ေသာကမီးခဲ ၊ အပူစဲၿပီ

ငါ့ရင္ထဲမွာ ၊ ၿငိမ္းခ်မ္း၏ ။  ။

ေက်ာ္လြင္ဦး (ပ်ဥ္းမနား)

( ၂၀၁၄ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလထုတ္ ျမ၀တီရသစံုမဂၢဇင္းပါ ကဗ်ာက႑မွ )

" ပန္းမခူးရ "

" ပန္းမခူးရ "

သဘာ၀က

မူလျဖစ္စဥ္ ၊ ႐ုိး၍ယဥ္၏

ယဥ္၍လွပ ၊ ၾကည္ႏူးရ၏။

သဘာ၀က ၊ ေလာကကုိ ခင္

ခင္၍စာနာ ၊ ေဖးကူပါ၏။

သဘာ၀က ၊ မေဖာက္မျပန္

ေမွာက္လွန္ေျပာင္းလဲ ၊ မရွိဘဲကုိ

ေလာကကုိမွီ ၊ တည္ၾကည္မွန္စြာ

တံု႔ျပန္ပါသည္။

မုိး ... ရြာခ်ိန္ ... ရြာ

ေန ... သာခ်ိန္ ... ပူ

ႏွင္းျမဴေ၀က် ၊ သူ႔ကာလမွာ

သူ႔တာ၀န္ထမ္း မပ်က္ခဲ့။

သဘာ၀နဲ႔ အလွစံုလင္

မိခင္ေျမမွာ ရွိေနပါလ်က္

လူတုိ႔လက္ျဖင့္ ပ်က္သင့္သလား။

အလွမျမင္ ၊ အယဥ္မသိ

အရွိကုိဖံုး ၊ အသိ႐ႈံးမွာ

နစ္နာေနၾက ၊ လစ္ဟာခ်ိဳ႕ယြင္း

အသိကင္းစြာ ၊ မာနအတၱ

မွ်ေပါင္းစပ္ၿပီး ၊ လူ႔ခရီးဘ၀

တစ္ခဏသာဖုိ႔ ၊ ကြက္ေက်ာ္ျမင္

ထာ၀ရ ငါတုိ႔ကမၻာ အလွမဖ်က္ေစခ်င္။

၀န္းက်င္ဖ်က္ဆီး

အုိဇုန္းလႊာႀကီးေပါက္

ခန္းေျခာက္ေျမလႊာ ၊ မုိးရြာေရႀကီး

ေတာႀကီး ေတာင္ေပ်ာက္

စမ္းေပ်ာက္ မုိးေခါင္ လွ်ိဳေျမာင္ ကြယ္ေပ်ာက္။

ေပါက္မည့္ ပန္း မပြင့္

ပြင့္သည့္ ပန္း မလန္း

လန္းသည့္ ပန္း မေမႊး

ေမႊးသည့္ ပန္း ေၾကြႏြမ္း

စခန္းလူ႔ရြာ

လူသာဖ်က္၍ ပ်က္သင့္သလား။

ေၾသာ္ ... ကမၻာ့ရြာ အလွသာဖုိ႔

ဘ၀တာ မမုိက္ပါနဲ႔

ဆင္ျခင္ၾက

ပန္းေတြ မခူးရ ။  ။

( ၿခိမ့္ႏုိင္ )

( ၂၀၁၃ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ ထုတ္ ျမ၀တီရသစံုမဂၢဇင္း ကဗ်ာက႑ )

" အလွ ႏွင့္ ဓမၼ "

" အလွ ႏွင့္ ဓမၼ "

ေႏြမွာပြင့္လန္း ၊ ကံ့ေကာ္ပန္းကုိ

ဆင္ျမန္းပန္ဆင္ ၊ လွယဥ္ယဥ္မင့္

သူ႔တြင္ အလွမၿမဲပါ ။

မုိးမွာပြင့္လန္း ၊ စံပယ္ပန္းကုိ

ဆင္ျမန္းပန္ဆင္ ၊ လွယဥ္ယဥ္မင့္

သူ႔တြင္ အလွမၿမဲပါ ။

ေဆာင္းမွာပြင့္လန္း ၊ သဇင္ပန္းကုိ

ဆင္ျမန္းပန္ဆင္ ၊ လွယဥ္ယဥ္မင့္

သူ႔တြင္ အလွမၿမဲပါ ။

အလွဆုိတာ ၊ ကိေလသာ၏

မာယာတစ္မ်ိဳး ၊ တဏွာဆိုး၏

အမ်ိဳးအေဆြ ၊ ျဖစ္ပါေပ၏

အလွေနာက္၀ယ္ ၊ ဇရာႏႊယ္၍

ယွက္သြယ္ဒုကၡ ၊ အနိစၥႏွင့္

အနတၱပါ ၊ ဤသံုးျဖာသည္

လူ႔ရြာဌာန ၊ ဘံုဘ၀မွာ

ႀကံဳရမည္မွာ မလြဲပါတည့္

ေဖြရွာအလွ ၊ ရွာမရသည္

ဓမၼသာလွ်င္ ၊ အလွစင္စစ္

ဧကန္ ျဖစ္သည္သာ ပါတကား ။  ။

( စန္းနီလာ၀င္း )

( ၂၀၁၃ ခုႏွစ္ ႏုိ၀င္ဘာလ ထုတ္ ေငြတာရီမဂၢဇင္း ပါ ကဗ်ာက႑ မွ )

" အဘုိးစ သုိ႔ ဦးညႊတ္ျခင္း "

" အဘုိးစ သုိ႔ ဦးညႊတ္ျခင္း "

ကေလာင္တစ္ဖက္ ၊ စဲြမက္ကိုင္ေဆာင္

ျပည္ေထာင္အေရး ၊ ေသြးမေအးဘူး

စေတး၀ံ့သူ ၊ အာဂလူပင္

ကၽြန္လွ်င္ခံစား နားလည္ခဲ့ ။

စစ္ေရးတစ္ဖက္ ၊ ၿငိမ္းလ်က္ညင္သာ

ရွိေသာခါမူ ၊ စာေပအႏု

ရတုကဗ်ာ ၊ ၀ါသနာေလ်ာက္

တစ္ေထာက္မနား ၊ ေရးစြမ္းအားရွိ

ေနာင္သားလူမယ္ ၊ အက်ိဳးရြယ္၍

စိတ္၀ယ္ခံစား ၊ ထားရွိသမွ်

ကၽြန္ဖတ္ရသည္

အာဂ အဖုိးစ စိတ္ေနလွ ။

ေၾသာ္ . . .  အဘုိးစႏွယ္ ၊ ႏႈိင္းမွ်ထံုးစဥ္

တုမယွဥ္ရဲ ၊ စစ္၀င္စစ္ထြက္

လက္နက္မကုိင္ ၊ ကေလာင္ကုိင္လည္း

မခုိင္စိတ္က ၊ တုမရၿပီ

မပီကဗ်ာ ၊ ေတြ႕ခဲ့ပါလွ်င္

စာနာသနား ၊ အကၽြန္႔အားလွ်င္

နားလည္ ခြင့္လႊတ္ လုိက္ပါ အဘုိး ။  ။

မင္းေရႊမင္း (အင္းစိန္)

( ၂၀၁၃ ခုႏွစ္ ႏုိ၀င္ဘာလ ၊ ျမ၀တီရသစံု မဂၢဇင္း ၆၁-ႏွစ္ေျမာက္ အမွတ္တရ အထူးထုတ္ ပါ ကဗ်ာက႑ မွ )

နံ႔သာသူခုိး

နံ႔သာသူခုိး

ေမာင္ႏွင့္ေတြ႕မည္

ေမႊးရည္ဆြတ္တုိ႔ ၊ ပါးမုိ႔မုိ႔တြင္

နံ႔သာတင္ကာ လွျပင္ခဲ့ေသာ ပ်ိဳယမင္း ။

ေမာင္ႏွင့္ေတြ႕ေသာ္

ေပ်ာ္ေမြ႕ၾကည္ရႊင္ ၊ ခ်စ္သူ႔ရင္မွာ

ရွက္ခ်င္ခ်င္သား ၊ ခ်စ္သနား၍

ေမာင္ဘုရား သေဘာ ၊ လုိက္ေလ်ာခြင့္ေပး

မယ့္ပါးေဖြး၀ယ္ ၊ နံ႔သာျပယ္ၿပီ

အုိ . . . နယ္က်ဴးခ်စ္ေသာ ကုိလူဆုိး ။

ကုိေရႊလိပ္ျပာ ၊ ေဆာင္ယူပါ၍

နံ႔သာ၀တ္မႈန္ ၊ မသင္းထံုၿပီ

ပန္းငံုမိပ်ိဳ ၊ ရွက္ေသြးဖုိလ်က္

ငိုမဲ့ဟန္မူ ၊ ျပစ္ေတာ္ယူလွ်င္

ကလူက်ီစား ၊ ျပဳရက္အားသူ

ေမာင့္ပါးျပင္ထက္ ၊ ႏွာတံ၀ွက္၍

လက္စားေခ်လွည့္ အနမ္းေတြ ။

သက္ပုိင္ေၾကာ့မွဴး ေက်နပ္ေစ ။ ။

ကုိ (တကၠသုိလ္)

(၂၀၁၃ ခုႏွစ္ ေအာက္တုိဘာလ ထုတ္ ေငြတာရီမဂၢဇင္းပါ ကဗ်ာက႑ မွ)

သက္ႀကီးရြယ္အုိ

သက္ႀကီးရြယ္အုိ

သက္ႀကီးရြယ္အုိ အခ်ိန္ေရာက္

ေစာင့္ေရွာက္ဖုိ႔ လုိသည္။

အုိမင္းလွ်င္ ဘယ္မစြမ္း

၀ုိင္း၀န္းကူညီ။

သင္လည္းတစ္ေန႔ အုိရမည္

ႀကံစည္လုိ႔ စဥ္းစား။

ဂ႐ုဏာ စာနာေထာက္ပါလုိ႔

၀မ္းေျမာက္စြာ ေမြးျမဴေကၽြးတဲ့ျပင္ 

ေဖးကူကာ ကုသုိလ္ အလုပ္မုိ႔

ႀကိဳးကုတ္စုိ႔လား။

အရြယ္ဂုဏ္ ႀကီးသူမ်ားကုိလ

႐ုိုတုပ္ကြ ပူဇာ။

ျမတ္ကုသုိလ္ သည္ေကာင္းမႈ

ျပဳသင့္သည္သာ။

အသက္နဲ႔ဆင္း႐ူပါ

ခ်မ္းသာနဲ႔ ခြန္အား။

မွန္မေသြ သည္အက်ိဳးကုိလ

ရလိမ့္တကား။

ငါတုိ႔လည္း တစ္ေန႔က်

အုိရလိမ့္ မွန္စြာ။

သည္ခႏၶာ ဒုကၡေဘးက

ေျပးမလြတ္ပါ။

ဒါန ၊ သီလ ၊ ဘာ၀နာ

ဉာဏ္ယွဥ္ကာ ႀကိဳးစား။

အုိ ၊ နာ ၊ ေသ ဒုကၡ၀ဋ္မွ

လြတ္လိမ့္တကား။

ယဥ္ေက်းမႈ ႐ုိးရာအလွ

သိၾကဖုိ႔ ကဗ်ာစီ။

သားေျမးတုိင္ မပ်က္တမ္း

လက္ကမ္းရမည္။

မဂၤလာတရားမုိ႔ ျပဳသင့္သည္

စာပန္းခ်ီ ျခယ္မႈန္း။

စဥ္အလာ ကြယ္မေပ်ာက္ေအာင္

ေစာင့္ေရွာက္က်င့္သံုး ။  ။

ေငြသဇင္ (သံတဲြ)

" အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ သက္ႀကီးရြယ္အုိမ်ားေန႔ သုိ႔ အမွတ္တရ "

(( ၂၀၁၃ ခုႏွစ္ ေအာက္တုိဘာလထုတ္ ျမ၀တီရသစံုမဂၢဇင္းပါ ကဗ်ာက႑မွ ))

ျမန္မာ့အိမ္

ျမန္မာ့အိမ္

ဤအိမ္ထဲမွာ ၊ ေနထုိင္ပါသည္

ေဆြဉာမိတ္ရင္း ၊ တုိ႔ေသြးခ်င္းေတြ

ခ်စ္ျခင္းေ၀ပြား ၊ ေမတၱာထားလ်က္

မျခားမကဲြ ၊ တစ္သားတည္းပင္

ခုိင္ၿမဲလွေသာ မိသားစု ။

ဤအိမ္ထဲမွာ ၊ ေနထုိင္ပါသည္

ဇာတိပုည ၊ ဂုဏ္မာနႏွင့္ 

ထက္ျမဓားေရး ၊ သတၱိေမြး၍

ျပည္ေရး၀န္တာ ၊ ေသြးစည္းကာလွ်င္

ကာကြယ္တတ္ေသာ မိသားစု ။

ဤအိမ္ထဲမွာ ၊ ေနထုိင္ပါသည္

ဘာသာလူမ်ိဳး ၊ ခ်စ္ျမတ္ႏိုး၍ 

႐ုိးရာဓေလ့ ၊ ထံုးအေငြ႕၌

ေပ်ာ္ေမြ႕နစ္၀င္ ၊ တြယ္တာခင္သည္

ယဥ္ေက်းလွေသာ မိသားစု ။

ဤအိမ္ထဲမွာ ၊ ေနထုိင္ပါသည္

ခ်ိဳသာစကား ၊ အၿပံဳးမ်ားႏွင့္

စိတ္ထား၀င္းဖန္႔ ၊ ဂုဏ္သင္းပ်ံ႕လ်က္

ႏူးညံ့ပြင့္လင္း ၊ ဟန္ေဆာင္ကင္းသည့္

႐ုိးစင္းလွေသာ မိသားစု ။

ဤအိမ္ထဲမွာ ၊ ေနထုိင္ပါသည္

ျမန္မာဟူဘိ ၊ ေမာ္ကြန္းရွိသား

တုိ႔မိသားစု ၊ ေသြးစည္းမႈႏွင့္

ခ်စ္မႈခင္မႈ ၊ ယဥ္ေက်းမႈႏွင့္

စံျပတုကင္း ၊ ႐ုိးသားျခင္းတုိ႔

ဖန္ဆင္း၀န္းရံ ၊ ရွိသည္မွန္၍

ထက္သန္းျပင္းျပ ၊ ဂုဏ္ယူၾကစဥ္

လွစံုတင့္လွ်မ္း ၊ အံ့မခန္းႏွင့္

ခ်မ္းျမရိပ္ၿငိမ္ ၊ ျမန္မာအိမ္သည္

၀င္းထိန္ေနႏွယ္ လင္းသတည္း ။   ။

( ပုေလာ စုိးနံ႔သာ )

(၂၀၁၃ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လထုတ္ ေငြတာရီရသစံု မဂၢဇင္း ၏ ကဗ်ာက႑မွ )

ေနညိဳခ်ိန္ ေက်းလက္ပန္းခ်ီ

ေနညိဳခ်ိန္ ေက်းလက္ပန္းခ်ီ

=-=-=-=-=-=-=-=-=

ေန၀င္႐ုိးရီ

လွည္းသံအီလုိ႔

ရြာဆီလမ္းမ ဖုန္ေထာင္းထကာ

ယာမွရြာသုိ႔ ျပန္ၾကၿပီ ။

ဘာသာခြန္းဖြဲ႕

သံခ်ိဳႏြဲ႕လုိ႔

အုပ္ဖဲြ႕ပ်ံသန္း

အိပ္တန္းတက္ဖုိ႔ ေက်းငွက္အေ၀း ပ်ံၾကၿပီ ။

စားက်က္ေျမမွ

အစာ၀လုိ႔

ႏြားမအုပ္လွ်င္

အေသာ့ႏွင္ကာ ရြာ၀င္ၿခံသြင္း သိမ္းေလၿပီ ။

ထဘီတုိတုိ

ရြာေမပ်ိဳတို႔

ရႊင္ခ်ိဳၿပံဳးရယ္

အုိးကုိယ္စီႏွင့္ ကန္ဆီေရခပ္ ဆင္းေလၿပီ ။

ေရခပ္လမ္းတြင္

ရြာလုလင္တုိ႔

ရင္ဖြင့္သီေၾကြး

ပေလြေတးျဖင့္ ခ်စ္ေရးသံစဥ္ လြင္ေလၿပီ ။

ေရာင္စံု၀င္ျဖာ

တိမ္ဆည္းဆာတြင္

သဘာ၀အလွ

ေဆးျခယ္သသုိ႔

ညေနေက်းရြာ ရြာ႐ုိးရာသည္

ထာ၀စဥ္ သာယာသစ္လြင္လ်က္ ။   ။

(ေျပဦး)

( ၂၀၁၃ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လထုတ္ ေငြတာရီမဂၢဇင္း ၏ ကဗ်ာက႑မွ )

ျဖစ္ခ်င္ပါေသာ ပန္းတစ္ပြင့္

ျဖစ္ခ်င္ပါေသာ ပန္းတစ္ပြင့္

အလွဆင္ပန္းတစ္ပြင့္

ျဖစ္ခြင့္ရပါလွ်င္ ။

ပန္းခေရပြင့္ေမႊး

ေရြးလိုက္ပါခ်င္ ။

အမ်ားက ၿငိဳျငင္

ေတာ္မ၀င္ အေၾကြပန္း ။

ဆုိၾကေစ စိတ္မခု

ယုယဆင္ျမန္း ။

ခေရအႏြမ္းကုိမွ

အေၾကြပန္းလုိ႔ ဆုိသူေတြ ။

ေလာကမွာ မေၾကြပန္းကို

႐ႈစမ္းခ်င္ေပ ။

ပန္းတုိင္း မေသြ

ေ၀သည္ရွိ ေၾကြသည္ရွိ ။

အေသြးအေရာင္ အဆင္းရနံ႔မ်ား

ကြာျခားႏုိင္၏ ။

ပန္းတုိ႔၏ အလွတရား

ဘယ္သုိ႔မ်ား ဆံုးျဖတ္ေစ ။

ပန္းခေရ ဂုဏ္အင္မ်ား

ေလ်ာ့ပါး မရွိေပ ။

ေ၀စဥ္ အခါမေလ 

သင္းပ်ံ႕ေန ဂုဏ္အဆင္း

ေၾကြေျခာက္ေစ ဘယ္မလြင့္

ထပ္ဆင့္ဆင့္သင္း ။  ။

မေနာသစ္ ( ပခုကၠဴ )

(( ၂၀၁၃ ခုႏွစ္ ဇူလိုင္လထုတ္ ျမ၀တီရသစံုမဂၢဇင္းပါ ကဗ်ာ ))

ဆည္းဆာခ်ိန္ေလး မကုန္ေသး

ဆည္းဆာခ်ိန္ေလး မကုန္ေသး

ဘ၀တုိတုိ ၊ ခရီးအုိၿပီ

ေနညိဳခ်ိန္ေရာက္ ၊ တိမ္လည္းေတာက္ေပါ့

ေတာက္ေလသည့္တိမ္ ၊ ဆည္းဆာမွိန္၍

အခ်ိန္အားျဖင့္ ခဏတာ ။

ဆည္းဆာခဏ ၊ ေန႔ဘ၀သည္

အလွပဆံုး ၊ ေဆးျခယ္မႈန္း၍

ေရႊ႕အံုးေတာ့မည္ ၊ ခ်ဳပ္ရီရီႏွင့္

ညရည္တစ္ဖန္ သစ္လိမ့္တကား ။

ဇာတိလွ်င္စ ၊ ဇရာခ်၍

ဘ၀ကမၸတ္ ၊ ဆံုးမသတ္မီ

ျဖတ္သန္းခဲ့ရာ ၊ ခရီးတာ၌

ကမၼာသေဘာ ၊ ျပန္ေစာေၾကာမိ

ေလာကအျမင္ ၊ ကုိယ့္၀န္းက်င္ကုိ

ဘယ္သြင္စုစု ၊ ေကာင္းက်ိဳးျပဳခဲ့

ကုသုိလ္ အကုသုိလ္ ၊ ထုိႏွစ္ထုိတြင္

ကုသုိလ္အမႈ ၊ ဘယ္မွ်ျပဳခဲ့

ယခုပင္ရ ၊ တစ္ခဏ၌

ဘ၀ျပတ္ေၾကာင္း ၊ တရားေကာင္းကုိ

ႏွစ္ေထာင္းရႊင္စြာ ၊ က်င့္မိပါစ

ရာဂေဒါသ

ေမာဟေထြေထြ ၊ အခ်ိန္ေတြႏွင့္

ေတေလပမာ ၊ မၿငိမ္းပါသည့္

တဏွာဒိ႒ိ ၊ ၿမႇံဳးထဲမိလည္း

မသိမျမင္ ၊ ဥာဏ္မျခင္ဘဲ

သြင္သြင္ ေပ်ာ္ေမြ႕ ေနမိတကား ။

ေၾသာ္ ... သံေယာဇဥ္မ်ား ၊ ဆဲြငင္အားေၾကာင့္

ခ်ားသုိ႔လည္လည္ ၊ တတြယ္တြယ္ႏွင့္

ဘယ္၀ယ္ဘယ္လမ္း ၊ ဆုိက္မည္ကမ္းဟု

မွန္း၍ေမွ်ာ္ၾကည့္ ၊ တုန္လႈပ္မိခဲ့

သတိစုစည္း ၊ ေရွ႕ခရီးတြက္

ဆည္းဆာခ်ိန္ေလး ၊ မကုန္ေသးမီ

ေဇာေခၽြးကုိသုတ္ ၊ နာမ္ႏွင့္႐ုပ္၏

ျဖစ္ခ်ဳပ္သည္အား ၊ ႐ႈမွတ္ပြားသည္

တရားကုိယ္၌ ၿမဲဖုိ႔တည္း ။   ။

ေမာင္ေဟမာ

(( ၂၀၁၃ ခုႏွစ္ ၊ ဇူလိုင္လထုတ္ ၅၃ ႏွစ္ေျမာက္ ေငြတာရီ မဂၢဇင္း အထူးထုတ္ ပါ ကဗ်ာက႑ ))

" ဤခရီးနီးသလား "

" ဤခရီးနီးသလား "

တစ္မနက္တစ္ရက္ ၊ တစ္သက္တစ္ဘ၀

ေလွ်ာက္ခဲ့ရၿပီး ၊ ခရီးထပ္ထပ္

မရပ္မနား ၊ မအားမလပ္

မျပတ္ သြားေနရ တုိ႔ဘ၀ ။

ခရီးခရီး ၊ ဘယ္ခရီးမွ

နီးသည္မရွိ ၊ ေ၀းသည့္တုိင္းတာ

ျဖာျဖာဒုကၡ ၊ ဒုကၡမ်ားစြာ

သူငါတုိ႔မ်ား ၊ ေက်ာ္လႊားအားတင္း

ခရီးျပင္းႏွင္လ်က္ ၊ တစ္သက္တစ္ဘ၀

တခဏဟာ ၊ ေရမ်က္ႏွာထက္

ခဏတက္သည့္ ၊ ေရပြက္ပမာသုိ႔

သူငါတုိ႔ခရီး ၊ နီးေ၀းသလား

ေျပာၾကားရခက္ ေျဖရခက္ ။  ။

ဖုိးရန္ႏုိင္ (ေက်ာက္ႀကီး)

(( ၂၀၁၃ ခုႏွစ္ ဇြန္လ ထုတ္ ျမ၀တီရသစံုမဂၢဇင္း ကဗ်ာက႑မွ ))

" လယ္ေတာအလြမ္း "

" လယ္ေတာအလြမ္း "

မယ့္၀မ္းစာ ယာတစ္ခင္း

ဆင္းခဲ့ပါ့ ေမာင္ႀကီးရယ္။

ေကာက္ႏွံေတြ ေရႊလို၀င္း

ႏွင္းေဖြးလို႔ကြယ္။

ခ်မ္းေအးလို႔ မအားတယ္ ....

ဧည့္သည္ကုိ ပ်ိဳလုပ္ေကၽြး။

ႏွမ္းေလွာ္ကုိ ညက္ေအာင္ ေထာင္းပါလုိ႔

ေကာက္ညႇင္းေပါင္းက ပူပူေႏြး

အုန္းဆန္ကေဖြး ... ။

ထန္းသီးႏုႏု ခ်ိဳခၽြဲခၽြဲ

ထန္းလ်က္ခဲက ေမႊးသကုိ။

ထန္းရည္ခ်ိဳ ပ်ိဳမတား

ေသာက္စားပါဆုိ။

လယ္သူမေလး အရွက္ပုိ ....

မ်က္ႏွာကုိ သူလႊဲ။

စကားခ်ိဳခ်ိဳ ႏွစ္ကုိယ္ၾကား

နား၀မွာစဲြ။

မ်က္ႏွာခ်ိဳ လျပည့္ည

ၾကည့္မ၀ႏုိင္ဘဲ ... ။

ဖရဲခင္းမွာ ႏွစ္ကုိယ္တဲြ

ထန္းေတာထဲမွာ နားခုိ။

ဖရဲသီးမွည့္ နီရဲရဲ

ခဲြေကၽြးတဲ့ပ်ိဳ။

ဖရဲသီးက ေအးခ်ိဳခ်ိဳ ....

ပ်ိဳမ်က္ႏွာက ရႊင္ၿပံဳးၿပံဳး။

ေမာင္ႀကီးရယ္ မရွက္နဲ႔

စားလွည့္ပါအုန္း .... တဲ့ ။

မြန္းတည့္ေန ပူေလာင္ျပင္း

တဲကြင္းမွာ အနားယူ။

လယ္ပုစြန္ကုိ အစပ္ခ်က္

ခ်ဥ္ေပါင္ရြက္ ဟင္းခ်ိဳပူ။

စိတ္၀မ္းလွ မျငဴစူ ....

ၾကည္ၾကည္ျဖဴ ထည့္ေကၽြး။

ႏွစ္မ်က္ႏွာ အၿပံဳးမ်ားနဲ႔

စားၾကတယ္ေလး။

ေမာင္ႀကီးမွာ ခံတြင္းေတြ႕

ေမ့မရႏုိင္ေသး ... ။

မြန္ျပည္နယ္ အလည္တစ္ေခါက္

ေရာက္ဖူးတဲ့ ကုိလူပ်ိဳ။

လယ္ေတာမွာ ရႊင္ေပ်ာ္ေမြ႕

ေမ့ႏုိင္ဘူးဆုိ။

လယ္ေတာက ထန္းလ်က္ခ်ိဳ ....

ခ်ဥ္ေပါင္ကုိ သူလြမ္း။

အေမ အေဖ အခြင့္ေပးရင္

ေျပးလာဖုိ႔မွန္း။

ေတြးပါလို႔လြမ္း ... ။  ။

မင္းေမာင္ႏြယ္ (မြန္ဌာနီ)

(( ၂၀၁၃ ခုႏွစ္ ဇြန္လထုတ္ ေငြတာရီမဂၢဇင္း ကဗ်ာက႑မွ ))